36832bbtdevs60 De Dode Musch Lag In Een Lange Nis,
DIE IN DE MUUR
VAN DE STEENGROEVE UITGEHOUWEN
WAS. CHAJIEMS VERMINKTE LICHAAM LAG
OP DE PLAATS VAN HET REUSACHTIGE ROTSBLOK DAT GEBRUIKT WAS
OM HET HEILIGDOM VAN DE ALLERHOOGSTE TE BOUWEN. BEKLEED MET PALMTAKKEN
VORMDE DE NIS EEN GESCHIKTE PLAATS OM EEN DODE NEER TE LEGGEN. DE RUIMTE WAS AL DIKWIJLS
VOOR DAT DOEL GEBRUIKT VOOR DE FAKKELDRAGERS VAN YEROESJALAYIEM. Eigenlijk was het de taak
van vrouwen om te weeklagen over de overledene, maar in de gròt woonden woonden geen vrouwen...
Er heerste een doodse stilte. Er was alleen nog maar wat voetgeschuifel te horen. De jongens hadden zelfs
geen stuk linnen dat als lijkwade kon dienstdoen. Geen kruiden om het lichaam te balsemen. Geen familie
die rouwde om de overledene. Alleen maar Aveel, die met rode ogen in elkaar gedokenaan Chajiems voeten
zat. De fakkeldragers liepen langs ‘t lichaam & legden er palmbladeren overheen. Chajiems handen staken
onder deze geïmproviseerde lijkwade uit. Zijn vingers waren iets gekromd, alsof hij bédelde om geld.
Aveel ging staan, hield nog even Chajiems hand vast en stopte die toen onder het bladerdak. Tenslotte
kwamen de bedelaars van de steengroeve om Chajiem de laatste eer te bewijzen. Volwassen mannen,
gedesillusioneerd, smerig & stinkend, alsof ze ook al gestorven waren, staarden nieuwsgierig naar de kleine
gestalte in de nis, schudden hun hoofd en liepen weg. Aveel bleef alleen achter. Hij staarde naar ‘t zwart-
geblakerde plafond v/d grot & probeerde ná te denken. Wat moest hij beginnen, nu Chajiem gestorven was?
Hoe moest hij ‘s nachts in het stro nu nog warm blijven, zònder Chajiem naast zich? Met wie moest
hij nu z’n magere rantsoen brood delen? Wie zou samen met hem ‘n fakkel dragen door
de smalle, bochtige straatjes van Yeroesjalayiem? Chajiem zou snel vergeten zijn...
alsof hij nooit hàd gelééfd! Kiitim, dé báás v/d Musschen, liep naar de nis
en keek uit de hoogte neer op Aveel. Kittim droeg nieuwe sandalen.
De zoom van zijn mantel was niet gerafeld. ‘t Doet Mòr denken
aan begin jaren zestig v/d vorige eeuw@A’dam & in de
Po~delta, Milano, Voghera, Parma, Dante, Cecilia,
Giuseppina Cavagna, Marco Zarattini
& de Sondereggers.
VAN DE STEENGROEVE UITGEHOUWEN
WAS. CHAJIEMS VERMINKTE LICHAAM LAG
OP DE PLAATS VAN HET REUSACHTIGE ROTSBLOK DAT GEBRUIKT WAS
OM HET HEILIGDOM VAN DE ALLERHOOGSTE TE BOUWEN. BEKLEED MET PALMTAKKEN
VORMDE DE NIS EEN GESCHIKTE PLAATS OM EEN DODE NEER TE LEGGEN. DE RUIMTE WAS AL DIKWIJLS
VOOR DAT DOEL GEBRUIKT VOOR DE FAKKELDRAGERS VAN YEROESJALAYIEM. Eigenlijk was het de taak
van vrouwen om te weeklagen over de overledene, maar in de gròt woonden woonden geen vrouwen...
Er heerste een doodse stilte. Er was alleen nog maar wat voetgeschuifel te horen. De jongens hadden zelfs
geen stuk linnen dat als lijkwade kon dienstdoen. Geen kruiden om het lichaam te balsemen. Geen familie
die rouwde om de overledene. Alleen maar Aveel, die met rode ogen in elkaar gedokenaan Chajiems voeten
zat. De fakkeldragers liepen langs ‘t lichaam & legden er palmbladeren overheen. Chajiems handen staken
onder deze geïmproviseerde lijkwade uit. Zijn vingers waren iets gekromd, alsof hij bédelde om geld.
Aveel ging staan, hield nog even Chajiems hand vast en stopte die toen onder het bladerdak. Tenslotte
kwamen de bedelaars van de steengroeve om Chajiem de laatste eer te bewijzen. Volwassen mannen,
gedesillusioneerd, smerig & stinkend, alsof ze ook al gestorven waren, staarden nieuwsgierig naar de kleine
gestalte in de nis, schudden hun hoofd en liepen weg. Aveel bleef alleen achter. Hij staarde naar ‘t zwart-
geblakerde plafond v/d grot & probeerde ná te denken. Wat moest hij beginnen, nu Chajiem gestorven was?
Hoe moest hij ‘s nachts in het stro nu nog warm blijven, zònder Chajiem naast zich? Met wie moest
hij nu z’n magere rantsoen brood delen? Wie zou samen met hem ‘n fakkel dragen door
de smalle, bochtige straatjes van Yeroesjalayiem? Chajiem zou snel vergeten zijn...
alsof hij nooit hàd gelééfd! Kiitim, dé báás v/d Musschen, liep naar de nis
en keek uit de hoogte neer op Aveel. Kittim droeg nieuwe sandalen.
De zoom van zijn mantel was niet gerafeld. ‘t Doet Mòr denken
aan begin jaren zestig v/d vorige eeuw@A’dam & in de
Po~delta, Milano, Voghera, Parma, Dante, Cecilia,
Giuseppina Cavagna, Marco Zarattini
& de Sondereggers.
25 dec 2019 - bewerkt op 28 dec 2019
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 02 sep 2023 45170150MóederDrama:Ewa,Miryam,Mia,Els,Ria,Saartje
- O 02 sep 2023 45169149’t Gegéven van ‘t Láátste Óórdeel is naast
- O 01 sep 2023 45168148 Víer jaar eerder componeerde Antonio
- O 01 sep 2023 45 167 147 Alle andere personages in de passies,
- O 01 sep 2023 45166146’n Link van Liturgisch Spel naar OratorIum
- O 01 sep 2023 45165-145In de Filmwereld kwam Pier Paolo Pasolini
- O 31 aug 2023 45163145 De kèrn van ‘n tekstboek voor een muziek-
- O 31 aug 2023 45161144 De persoon YÈSJ werd in ‘n muzikaal drama
- O 30 aug 2023 45160 Partij Van De GroenLinkse ArbeidStrijdVlag?
- O 30 aug 2023 45159pvdgla: Bulderend, dreigend, huilend, zalvend
- O 30 aug 2023 45158 De titel zou een vingerwijzing blijken naar
- O 30 aug 2023 45157143PS’Intensiteit Van Hartstocht Ìs Zó Hévig,
- O 30 aug 2023 45156 142 Dáár stáán we dan. Bij de voederbak van
- O 29 aug 2023 45155 141 Tom Waits is nog mild? Is Christ bíj hèm
- O 29 aug 2023 45154 140 PS Christus is ‘n machteloze figuur, een