36794bbthst54'tWarenVolgelingen VanYochananDeDoper

DEZELFDE MANNEN
DIE MARCUS AL 'N HALF JAAR GELEDEN
MEEGENOMEN HAD OM DE DOPER OP TE ZOEKEN IN ZIJN CEL...
Filippus van Beth Saïda was 'n lange man met krullend haar, 'n Grieks uiterlijk
& opvallend weinig baardgroei voor 'n Jood? De andere, Avram, was 'n gedrongen, onopvallende verschijning!
Quintus fronste z'n voorhoofd, toen die twee dichterbij kwamen. Marcus legde 'n hand op zijn arm als teken dat hij moest blijven staan. "IK WENS JULLIE VREDE," zei Marc tegen de volgelingen van Yochanan, terwijl hij naar hen toe liep om hen te begroeten.
Ze stonden midden op straat, een armlengte van elkaar af, maar staken elkaar niet de hand toe. Want dat zouden zowel
de Joden als de Romeinen ongepast hebben gevonden? Maar ze stonden wel zó dicht bij elkaar dat ze op 'n gedempte toon
met elkaar spreken konden! "En vrede zij Yeroesjalayiem," zei Filippus. "'n Treurige dag voor TSION!" Marcus wierp een blik
over zijn schouder naar de puinhoop die achtergebleven was op de plek waar zich enkele uren geleden nog een blijde menigte
had verzameld! "KOMT ER DAN OOIT WEL EENS EEN BLÍJDE DAG VOOR DÌT ZWAARBEPROEFDE VÒLK?" vroeg Marc. "IK HEB
DE DOPER OP EEN KAR GEZIEN, SAMEN MET ANDERE GEVANGENEN!" "WIJ ZIJN HÈM HÍERHÉÉN GEVOLGD!" zei Avram.
"WE HEBBEN AL MAANDEN GEEN TOESTEMMING MEER GEKREGEN OM HÈM IN ZIJN CÈL TE BEZOEKEN!
WE HEBBEN WAT SPULLEN VOOR HEM MEEGENOMEN ...... EEN MANTEL VAN ZIJN FAMILIE!" Avram pakte een bundel uit zijn bepakking. Marcus vroeg zich af hóe de lichamelijke gesteldheid van de Dóper wàs ná zóvéél maanden van gestrenge opsluiting!
"HIJ IS ER VAST SLECHT AAN TOE?" "ONGETWIJFELD! GEEN NIEUWS, ÈN GEEN LÌCHT!" stemde Avram in.
"ZIJN VOLGELINGEN HADDEN NIET GEDACHT DÀT HÍJ HET ZÓ LÀNG ZOU BLIJVEN VÒLHOUDEN:
maar uw soldaten hebben hèm híerhééngebracht! Weet u misschien waarom, centurio? We hoopten dat hij zou worden vrijgelaten! Yochanan is er helemaal de man niet naar om in 'n kooi te moeten leven: dat hebt uzelf wel gezien! Kunt u ons meer vertellen?"
Marc schudde zijn hoofd. "Ik ben de afgelopen maanden in de woestijn geweest om rebellen op te pakken:
de besluiten van Rome en van Herodes Antipas hebben mij dus niet kùnnen bereiken!"
De twee mannen keken elkaar aarzelend aan. 'En hoe is het met uw bediende? Met CARTA. Leeft híj nog? Gaat het goed met hem?' vroeg Filippus. Marcus haalde z'n schouders op: "Ik heb hem in Galilea achtergelaten. Bij vrienden en dus is hij daar véilig! Véiliger dan bij mij, in elk geval!" 'Het gaat heel goed met hem,' benadrukte Filippus. 'We hebben hem gezien:
hij is 'n volgeling van degene die zijn leven heeft gerèd!' Ze durfden niet hàrdòp te zeggen dàt ze Yehosjoea
"HaNATZRI" bedoelden. 't Is nu eenmaal tegenwoordig allang niet VÉILIG meer òm díe naam zómaar
in Yeroesjalayiem overal hàrdòp úit te spreken!
Marc boog dankbaar zijn hoofd...