36769B@B28 DeTempelberg WerdOmringdDoor ‘n Dubbele

Q&@ZUILENGANG MET ‘N LENGTE VAN IN TOTAAL ZO’N 1200 SCHREDEN. DE OPPERVLAKTE WAS BELEGD MET ‘N BONTE SCHAKERING AAN VLOERSTENEN: DIEP BRUIN, NET ALS MARCUS’ OGEN, SOMBER, GLANZEND ZWART, WARM ORANJE & marmergrijs met kristallen vlekken. Op déze plèk, dé hóógste uitkijkpost van heel Jeruzalem, zagen Marcus & Quintus nu de zòn òpgaan! ‘n Straal oogverblindend licht raakte de gouden sierlijst van de Tèmpel en kaatste terug in Marcus’ ogen -hij kneep z’n ogen tot spleetjes en schermde zijn blik àf met z’n hand & merkte op: ‘Ik heb horen zeggen dat de Joden dìt jaar de zòn veréren!’ ‘Kíjk, DÀT is een vorm van aanbidding die ik begríjpen kan! De zon zal hun dankbaarheid zeker wel op prijs stellen! Zeker na zo’n winter!’ reageerde Quintus enthousiast. ‘Dat gebeurt maar ééns in de 28 jaar. Ze beweren dat op die ene dag de zon op dezelfde plaats aan de hemel staat als op de 4e dag v/d Schepping? Dàn schijnt zij door die galerij bij de oostelijke poorten, rechtstreeks ìn het heiligdom! ‘t Lìcht dat dàn op ‘t góud in de Tempel valt, schijnt totaal oogverblindend te zijn?!’ Marcus wees naar ‘t T-vormige dak v/h héiligste déél v/d Tempel! ‘Dus ook de Joden zijn stiekem zonaanbidders,’ vroeg Quintus spottend. ‘Nèt zoals jouw familie in Brittannië?’ Marcus lachte om die schimpscheut. Na al jarenlang in Palestina te hebben gewerkt, wist hij dat de tesserarius ‘n grapje maakte! Marc was half-Brits, maar had een Romeinse opvoeding genoten. Achter zijn blozende voorkomen, z’n kastanjebruine haar & z’n stevige lichaamsbouw ging een man schuil die was opgeleid in de ridderstand van Rome. ‘Mijn moeder heeft me ooit verteld dat m’n druïdische voor- ouders tijdens de zonnewende hun goden aanbaden in steenkringen. Òp dè kòrtste DÀG van het jáár! Steenkoud! IJzige wind! Sneeuwvlagen en regen! Vréselijk! Die priesters offerden hun dochters aan de zon, in de hoop dat zij kon worden overgehaald om terùg te kéren? Dàt is wel wat anders dan dìt...?!’ Hij gebaarde naar ‘t glanzende bouwwerk. ‘Ach, de ene zonaanbidder verschilt niet van de andere. Zònnewènde. Lentenachtevening. Joden die óók ééns i/d 28 jaar de zon gaan aanbidden! Wàt ìs het verschìl?’ Na nog eens twee millennia zien we nu wellicht pas duidelijker onze universele tijdelijke & plaatselijke verschillen & overeenkomsten in rassen, tradities, migraties, ijstijden & ‘bezoek vanuit de wereldruimte’? ...