36615AAvSWvON 45 Daar was allereerst De STRIJD

VAN EEN DEEL DER LEDEN VAN DE RAAD VAN STATE OM TE VOORKOMEN DAT HÙN CÒLLEGE, DAT HET RECHT HAD IN BETREKKING TOT DE REGERING DER NEDERLANDEN TE WORDEN GEHOORD, ALS "quantité négligable" behandeld zou wòrden! Weliswaar had men te dien aanzien van de Koning een uitdrukkelijke belofte gekregen: de àchterúitzètting, waarover men zich tijdens de regering van Karel V in dit opzicht had te beklagen gehad, zou gedurende zijn bewind niet meer gevreesd behoeven te worden! Maar: zeggen is nog geen dóen?!! Aanhoudende contrôle dienaangaand bleek Úiterst Nódig, òf men kon toch toezien bij wat de regering deed!? Als gezegd gold dit tenminste van 'n deel van de Raad! Granville, Viglius & Barlaymont konden hier gemakkelijk gouvernementeel zijn, dezen waren wel in staat om hun invloed op de gang van zaken langs veel directer weg te laten gelden dan via het genoemd college. Maar voor Egmont, De Glajon en... Oranje gold dit niet! Toen, in de zomer van 1558, rees de kwestie der bede-voor-negen-jaar, die de Koning zich wenste toegestaan te zien òm zoveel mógelijk ònafhànkelijk te zijn v/d Staten-Generaal & die deze Staten-Generaal wel wilde toestaan, doch alleen maar wanneer een door hen benoemde commissie op de besteding der toegestane gèlden tóezicht zou mogen houden! En uiteindelijk was ook de reeds genoemde vergadering dier Staten van Augustus 1559 te Gent, waar de Koning van zijn onderdanen afscheid wilde nemen, nog van wrijving getuige! 's Konings bekendmaking, dat hij, ter opvolging van de naar het zuiden vertrokken hertog van Savoye, Margaretha van Parma tot landvoogdes benoemd had, terwijl Oranje c.s. voor een aanstelling van hertogin Christina van Lotharingen hadden gewerkt, zal daar de laatstgenoemde niet heel aangenaam hebben gesteld?! Maar mog veel meer voelde er zich vanzelf Philips geprikkeld door de plotseling opduikende eis der Staten - waarvan Oranje omonwonden verklaard & ook getoond heeft de aan-legger te zijn - dat zij bevrijd zouden worden v/d langere aanwezigheid der zich in het land bevindende Spaansche Soldáten, & door de daarmee gepaard gaande mededeling, dàt zij, als niet aan deze eisch zou worden voldaan, ook niet van zìns wáren de gèlden te voteren waarvoor de regering ook bij deze gelegenheid wéér 'n beróep op hèn dééd! Intussen mogen we stellig niet zomaar alles wat in deze periode aan conflicten tùssen de beide partijen valt op te merken, zonder meer in verband brengen met 't dóen - v/d zijde v/d Prins - van zijn levenskeus òm zich voortaan aan de Nederlanden te blijven wíjden...
29 nov 2019 - bewerkt op 01 dec 2019 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende