35216HK82/4 Compromis? De politiek-sociale revolu-

TIONAIREN
ÈN DE ZICH TERUGTREKKENDE
CELIBATAIRE EXTREMISTEN NEMEN
DE HEERSCHAPPIJ VAN GOD CONSEQUENT SERIEUS?

Hùn radicalisme bestaat in deze tòt aan de RADIX, de wòrtel,
gaande ònverbiddelijke wìl tot consequentie, tot héélheid & òngedééldheid!

Zíj willen aldus 'n zuivere, ondubbelzinnige oplossing: wereldrevolutie òf wereldvlùcht?

Tegenover die ondubbelzinnige oplossing lijkt er inderdaad lijkt er inderdaad slechts dubbelzinnigheid
mogelijk: hàlfheid, 't volgen van 2 sporen, 'n tactisch laveren tussen de gevestigde orde èn de radicálen?

'n Dubbelzinnigheid die ervan afziet om de waarheid ònvoorwáárdelijk trouw te blijven, 't léven vòrm te
geven vlg. één maatstaf & wèrkelijke volmááktheid te bereiken! DE VRÓMEN? De wèg dus van de
gelukkige inconsequentie, v/d legale harmonisering, v/h diplomatiek vergelíjk, v/h moreel compromis...

COMPROMITTERE = samen belóven, óveréénkomen. Móet de mènsch noodgedwongen niet tot 'n
vergelijk zien te komen tùssen 't ònvoorwaardelijke, goddelijke GEBÒD èn z'n concréte situatie? Bestaat
er niet 'n dwang v/d verhoudingen? Ìs politíek - i/h groot zowel als i/h klein - niet de kùnst v/h mógelijke?

Gij zùlt... natuurlijk - maar bìnnen de grenzen van 't mógelijke! Is dàt niet dé wèg vàn Yehosjoea?

Dé Wèg v/h morele compromis: dàt is de weg v/d Farizeeën! Men heeft hun alternatief slèchter voorgesteld
dàn het wàs! Dàt gebeurde al i/d euangelies, waar de farizeeërs, vanuit 't perspectief v/d latere polemiek,
nogal ongenuanceerd worden afgebeeld als vertegenwoordigers v/d hypocrisie, als 'huichelaars'?!! Dàt hàd
z'n redenen. De farizeeërs hadden als Énige Partíj de grote revolutie tegen de Romeinen overleefd, die zo-
wèl 't establishment àls de radicalen van politieke & apolitieke signatuur hadden wèggevaagd. 't Farizeïsme
WÈRD de basis v/d daaropvolgend talmoedische (& ook huidige orthodoxe) jodendom. 't Farizeïsme bleef
zó dus óver als Énige Jóódse tegenstander v/d nog piepjonge 'christenheid'? Dàt vond z'n neerslag
i/d ná 70 geschreven euangelies. De Farizeeën worden daarentegen bovenmate geprezen door
Flavius YOSEPHUS - zelfs tot in zijn naam tóe 'n blijvend LÉVEND voorbeeld
v/h compromis -, die met z'n latere pro-joodse werk
De Oude Geschiedenis van de Jóden
zijn pro-Romeinse werk De
Jóódse Oorlog wilde
compenseren.