33x103 bij 't ouder worden krijg je soms last van

In
het oude
Nederland waren er
eigenlijk maar een paar zaken
die echt meetelden in het bestaan: geloof,
geld en geweld, de rest
was bijzaak.

Artiesten,
beeldhouwers, creatievelingen
zoals schrijvers, schilders en muzikanten
werden vaak meer beschouwd als franje waarmee je het grijsgrauwe leven ietwat op kon sieren
om de harde kantjes van het leven wat bij te schaven en te verzachten,
maar waar het meestal wel helemaal echt op aan kwam
was voor macht & kracht, geld en geweld,
ondanks alle mooie woorden over god en z'n geboden,
de beloning van het hiernamaals.
de straf van de hel & 'n tamelijk onzekere existentie
als een soort van vagevuur, voorproefje, waarschuwing & vermaning
om vooral toch maar goed te gehoorzamen &
hard te werken:
de Here zal den getrouwen dienaar belonen
en den boef straffen
met de scherpte zijns zwaards
door zijn goedheid
en genade.

Waar
alles meestal
om bleef draaien
was vooral handel, hebbedingetjes
& de heilige overtuiging
dat alles zo altijd al was geweest
en tot in de eeuwigheid wel zou blijven,
deo volente, insjallah & baroech
hasjem.

Zoiets
...

Handel
was &
bleef 's lands
hartenbloed
en alle grote Nederlanders
waren toch zakenlui
& zakkenvullers?

'n Zakenman
schreef geen boeken
of mydiverhalen net zomin als andere respectabele ernstige burgers
zoals advocaten, staatslieden, heren doktoren & diplomaten
of wetenschappers & technische deskundigen,
adel en allerlei andere
heren van stand?

Er
mag misschien
wel wat verschil
van mening hebben bestaan
over de rest van de sociale ladder{s},
maar niet wat betreft de nederige positie van de eigentijdse artiest,
zij 't in verf, steen, muziek, woorden, toneel & vermaeck:
een enkele reus brak van tijd tot tijd wel eens per ongeluk toevallig
door, maar zelden zonder eerst toch nog even te sterven,
en dan meestal na een tamelijk kommervol
en zeer zorgelijk bestaen waer de kost altijd
veur de baet uitging,
de schuldenlast huizenhoog was,
zwakheid frequent & pijn, zorgen & verdriet
'n altijd bezoekende gast tussen kerstmis
& sinterklaas, karnavals &
kermissen
...

De gemiddelde
creatieve Nederlander was steevast arm,
een conditie die in ons kouwe kikkerlandje niet bepaald sociale eminentie kweekte
& in alle randgebieden ontsnapte men ternauwernood
aan galg & rad.

Geloof,
geld & geweld,
& de machtigste van deze drie is 't geweld:
we sloegen 't geloof erin
& 't geld eruit!

De tijden
zijn dus wel 'n beetje veranderd
na al die oorlogen, overstromingen,
overvallen & overzeese gebieds~
& geslachtsdelen?

Tegenoordig
is 't verschil tussen
onder~ & bovenwereld nog nauwelijks zichtbaar
en zijn er meer Nederlanders naar elders geemigreerd
dan er hier ooit buitenlanders
zijn binnengekomen?

De amusementswereld
en de media voeren de boventoon
terwijl de hoerecava tiert welig tussen 't groen
& de toenemende grijze asfaltbanen, industrieterreinen,
clandestiene hennepkwekerijen, slachtvelden, dienaars van de Heilige Hermandad,
Koninklijke Hoogheden, Bulksupers die heerlijk heftig op de kleintjes letten en Hiephiepers
die gespecialiseerd zijn in 't toejuichen van Koekoekboeren, loslopende Fortuynisten,
gekke Geerten & trotse Rita's die 't ook allemaal willen worden & zijn omdat zij immers
alles beter weten samen met de vertroste & verendemolde massa's
groene zootjes & grijze klootjesvolkeren
als stemvee voor de vaak:
heldhaftig, vastberaden
& barmhartig?

Of
lafhartig, twijfelmoedig
& hardvochtig?

't Kan
verkeren
...