33965Y21386 Sommige Universiteiten En Laboratoria

ZIJN MEDITATIE DAADWERKELIJK GAAN INZETTEN ALS ONDERZOEKSMIDDEL en niet alleen maar als onderwerp van hersenonderzoek. Dit proces staat echter nog in de kinderschoenen, deels omdat het een enorme investering v/d kant v/d onderzoekers vereist. Serieuze meditatie vergt enorm veel discipline. Als je objectief je sensaties observeert, zal je als eerste opvallen hóe tómeloos ÈN ongeduldig de geest ìs? Zelfs als je je concentreert op 't observeren van een relatief duidelijke sensatie, zoals het in- en uitademen
door je neus, houdt je geest dàt meestal niet lànger VÒL dàn 'n paar seconden voordat hij weer afdwaalt naar allerlei gedachten, her-INNERINGEN & DROMEN! Als 'n microscoop onscherp worden, behoeven we alleen maar aan een wieltje te draaien. Als 't wieltje kapot is, kunnen we 'n reparateur bellen. Maar als de geest onscherp wordt, kun je die niet meer zo makkelijk repareren in vele gevallen......
Meestal is er heel wat oefening voor nodig om de geest dusdanig te kalmeren & te focussen dàt hij zichzelf methodisch & objectief kan observeren. Misschien kunnen we i/d toekomst 'n pilletje slikken o.i.d. òm gefócust te zijn, maar aangezien meditatie bedoeld is om de geest te verkennen, en niet alleen om erop te focussen, zou zo'n sneller methode weleens contraproductief kunnen werken?! Zo'n pille-
tje kan ons misschien wel heel alert & geconcentreerd maken, maar ons tegelijk beletten òm 't héle spectrum v/d geest te onderzoeken.
We kunnen de geest immers allang heel makkelijk concentreren door 'n goede thriller te kijken op tv, maar dan is de geest weer zó ge-fócust o/d fìlm dat hij z'n eigen dynamiek niet kan observeren!? Hóe dan ook moeten we niet opgeven, zelfs als we niets aan dat soort technologische snufjes ZÙLLEN hèbben. We kunnen ons laten inspireren door de antropologen, zoölogen & astronauten. Antropologen & zoölogen brengen jaren door op verre eilanden, blootgesteld aan allerlei kwalen & gevaren. Astronauten onderwerpen zich jarenlang aan zware traimingsregimes als onmisbare voorbereiding op al hun hachelijke kunstmatige excursies & trucjes naar, in & úit 'de ruimte'! Als we bereid zijn zoveel moeite te doen om vreemde culturen, onbekende diersoorten & verre planeten te leren kennen, is 't wellicht ook al zeer de moeite waard òm nèt zó hàrd te werken aan 't doorgronden van onze eigen géést? 't Kòn weleens cruciaal worden òm die nu zó nog beter te leren kennen vóórdàt de algoritmen òns vóór zijn en er dus hùn éigen draai aan geven. Zelfsobservatie is nooit makkelijker geweest, maar het zou best kunnen dat het steeds moeilijker wordt?!