33847Y2120338 natuurlijk staat zelfs Simba er ~~~~

ONDANKS ZIJN TOEWIJDING
AAN DE EEUWIGDURENDE Cirkel des Lévens
nooit bij stil dat leeuwen, antilopen en gras niet ècht ééuwig zijn.
Simba houdt geen rekening met de staat van het heelal vóór de evolutie van zoogdieren
of wat er van zijn geliefde Afrikaanse savanne wòrden zàl àls mènschen alle leeuwen doden
en ook die grasvlakten bedekken met asfalt en beton. Zou dàt Simba's leven volkomen zinloos maken?
Alle verhalen zijn incompleet, maar om 'n werkzame & werkbare identiteit te construeren en m'n leven zin te geven,
heb ik ook geen compleet verhaal NÓDIG dàt hélemáál vríj ìs van alle blinde vlekken & opdoemende tegenstrijdigheden.
Om mijn leven zin te geven behoeft een verhaal maar aan twee dingen te voldoen! Ten eerste moet er een ròl voor míj
in weggelegd zijn. 'n Stamlid uit Níeuw-Guinea zal niet snel in 't zionisme of 't Servisch nationalisme gaan gelóven, omdàt er in die verhalen helemaal geen plaats is voor Níeuw-Guinea & de inwoners daarvan? Net als filmsterren houden mènschen alleen van scenario's waarin zijzèlf 'n belangrijke rol spélen. Ten tweede hoeft 'n goed verhaal niet per se eeuwigdurend te zijn, maar moet 't wèl verder
reiken dan ik kan overzien. 't Verháál biedt me 'n identiteit & 't geeft mijn léven zìn doordat 't mij inbedt ìn íets wat gróter is dan
ikzelf. Toch is er altijd 'n gevaar dat ik me ga afvragen wàt dé zìn vàn dàt 'grótere' ìs. Als de zin van mijn leven eruit bestaat dat
ìk 't proletariaat of 't Poolse Vòlk móet hèlpen, wàt ìs dan precies de zìn v/h proletariaat of 't Pools Vòlk? Er is 'n Verháál over 'n
màn die beweerde dat de wéreld gedragen wordt op de rug van 'n gigantische olifant. Op de vraag waar die olifant dan wel op
staat, antwoordde hij dat díe op de rug van 'n grote schildpad staat! En die schildpad? Òp de rùg van 'n nòg gróter schildpad.
En die grótere schildpad? De man verloor zijn geduld & zei: 'Ja, hou maar op. Voor de rest is het één en al schildpadden,
helemaal tot beneden.' Hèt is als de vraag in myDi die wil weten waar wij wel of niet staan, liggen, lopen,
werken & 't 'gedoe gaande houden'? Daar treffen we elkaar (of niet) & stellen vast dat we terug-
& vooruitreizend 'onderweg zijn en stilstaan' via ei, cel, deling, schrift, machine,
taal, ontdekking, verheffing, verdelingen & opsplitsingen
in vele verschillende richtingen, afslagen,
opstijging & neergang? De
mènsch als SF/FS:
imagination èn
substantiation,
idee &
daad.