33108mmjbvz7 'Iemand wòrden lùkt alleen samen ----

MÈT ÀNDEREN'?
We dènken autonoom ÈN rationeel te zijn,
maar dàt valt TÉGEN vlg. filosofisch wetenschapper MM!
Zéker, we máken ònszèlf, omdàt we LÉVENDE organismen zijn
die zichzelf in stand trachten te houden? Maar díe vòrming lùkt àlléén mèt ànderen.
Zonder onze medemens ontstijgen we eigenlijk nog maar nauwelijks de dierlijke staat!
Waaròm dóen mensen wàt ze dóen? Díe vráág ìs 't die Monica Meijsing mateloos fascineert!
Wat ooit BEGÒN met 't lezen van romans, mondde uit in 'n studie filosofie & psychologie & dit dreef haar
tot 'n wetenschappelijke carrière. En als kroon op haar werk tot 'n boek. Want na jaren onderzoek v/h menselijk
bewustzijn & persoonlijke identiteit kwàm ze tot 'n intrigerende conclusie: "ALS PERSOON BESTAAN WE ALLEEN IN RELATIE
TOT ANDEREN!" MM vindt 't nòg àltijd móeilijk om mensen te doorgronden, maar haar boek WAAR WAS IK TOEN IK ER NIET WAS? is 'n heldere uiteenzetting van wat het betekent om 'n 'ik' ìn de wéreld te zijn. De titel verwijst naar een operatie die ze ooit onderging waarbij veel bloed vloeide... Zèlfs zó véél dat 'n leerling-verpleegkundige flauwviel! Gelukkig dat ik er niet bíj geweest ben, reageerde M nadien! Maar waar bleef 'ik' toen haar lichaam onder narcose gebracht werd? Voor 't antwoord gaat ze vèr terùg in de tíjd, met 'n vermoeden dat ons westerse zèlf-beeld deels geschapen is door ideeën úit de geschiedenis. JB: U stelt dat wij eerder onze geest zijn dan ons lichaam: hóe kòmt dat? M: "Veel mensen vinden psychologische kenmerken belangrijker voor hùn identiteit dàn lichamelijke eigenschappen! Ze wéten wel dat de gesteldheid van hun lichaam hun gevoelens beïnvloedt ÈN àndersòm, maar de meesten hebben 'n dualistisch zelfbeeld. Ze zijn iets zeer unieks dat mìn of méér lòsstaat van hun lichaam. Dàt gevóel kòmt WÉRELDWÍJD vóór:
het lijkt natuurlijk? Toch heeft de voorstelling die de 17de-eeuwse filosoof DESCARTES eraan gaf, de westerse filosofie
fundamenteel hèrvòrmd. Met zijn beroemde denkexperiment ging hij op zóek náár ònwànkelbare kènnis.
Hij kwam uiteindelijk tot de conclusie dat maar één dìng zéker is:
"IK DÈNK, DÙS ÌK BÈN!"
Wij zijn in ieder geval onze geest, waarònder ons dènken.
't Lichaam hoort daar niet per se bij, dàt hèbben we: en dirigeren 't zoals
'n stuurman 't schip manoeuvreert! Díe dènkende substantie ìs 'r dus wel mee verbònden, maar hóe wordt
niet duidelijk? Zo ontstond het wijdverbreide idee dat lichaam & psyche of materie & de onstoffelijke
geest afzonderlijke zaken zijn." We komen erop terug: Mordechai weet nooit precies wie,
waar of wat hij is? Nieuwsgierig, kritisch, onderzoekend, ontdekkend, verrassend,
intrigerend, lezend, schrijvend... Driekwart eeuw: malaise,
warme & koude oorlogen, dominerende hansworsten,
broodkorsten, Xantippes, Jan
Klaassens &
Katrijntjes!