32452Y54 sceptici & apologeten onderweg met elkaar

DE SCEPTICUS:
'Maar u geeft toe dàt de tekenen als zodanig
niet waarneembaar zijn dan alleen dóór het geloof ÈN
dat 't ònmógelijk is om ze op rationele wijze te ontdekken?'
DE APOLOGEET: 'De aanwezigheid van de tekenen is zònder het geloof éven òn-
waarnéémbaar àls de totale afwezigheid ervan! Dàt er géén tékenen zouden zijn ìs slechts
'n gevòlgtrekking v/h rationalistisch CREDO; dit is een normatieve theorie die de wetenschap definieert
dóór de rechtmatige procedures ervan te definiëren? Zònder dìt credo hàd de moderne wetenschap niet kunnen òpkomen!
Er is geen reden om te geloven dàt dìt credo bepálend ìs voor heel de sfeer van wat als ('n) waarheid aanvaardbaar ìs!'
IN DEZE DENKBEELDIGE DIALOOG GAAT 'T ECHTER NIET OM HET RATIONALISME NÒCH OM DE WAARHEID van de Verrijzenis?!
Het GÁÁT hierin om de leer van de 'ONTMYTHOLOGISERING' {of zo je wilt de mythe v/d ontmythologisering}!
Mijn (LK's) algemene idee is als volgt samen te vatten: er bestaat géén 'ontmythologiserend' christendom, 't 'ontmythologiseerde' christen-dom is niets ànders dàn het areligieuze rationalisme; zó'n 'ontmythologisering' valt niet te realiseren, zèlfs niet ten dele,
zònder vrijwel meteen in flagrante tegenstrijdigheden te vervallen! Bóvendíen vereist 't project van 'ontmythologisering' quasi-empirische premissen, & deze premissen zijn hoogst twijfelachtig! Rudolf Bultnann heeft benadrukt dat zíjn idee van 'ontmythologisering' déél uitmaakt van zíjn hermeneutische benadering v/h N(O)T ÈN dàt dìt idéé ìn belàngríjke mate vóórtvloeit
úit móeilijkheden die hij in zijn pastorale werk had ondervonden! Aangezien 't in de analyse van teksten voor de historicus of exegeet ònmógelijk ìs òm de 'existentiële' relatie tùssen hem-zèlf ÈN de auteurs of de personen over wie de tekst spreekt te elimineren, begrijpt hij/zij de tekst - zoals die v/h NOT - alléén langs de weg vàn z'n/d'r éigen ervaringen, emoties & verlangens, in de context van 'éigen léven', vanuit 't histórisch milieu waarin hij opgegroeid is?! Het kan dan ook géén verbazing wekken dàt de vragen die aan een tekst gesteld worden, ÈN dus ook aan het begrip ervan, aan erg veel verandering onderhevig zíjn!? Ze veranderen niet alleen mèt de ontwikkeling v/d historische ervaring v/d mensheid, maar óók met de persoonlijke levenservaring v/d LÉZER
die i/d bestudeerde bron vaak onverwachte antwoorden vindt òp onze éigen vragen
& zo dus ook 't geschrevene opvat àlsòf het persoonlijk áán òns gericht was! 't Lijkt
dus alweer myDi wel: de MÈNSCH ìs een 'dàgbóekelijk' wezen met tak & wòrtel!
Van kindsafaan
tot & met de oude dag zijn we blootgesteld áán
verandering, onze ontboezeming,
overlegging &
spijsvertering.