32356tdad3017 Zoals Al-'Uzzá, de Nabatese god ~~~~

TOT WIE NASHA BAD, dacht ik bij mezelf! Al-'Uzza slíep misschien niet zó díep àls Wàdd, maar Ìk had nog geen god ontmoet die veel aandacht besteedde aan stervelingen, HÓEZÉÉR ze ook sméékten en báden?
'De sjeik heeft me ontboden,' herhaalde de priester.
'En nú bevéél Ìk, Nashquya, nicht van de Nabatese koning Aretas, ú,' zei ze met raspende stèm. 'Ú bènt híer àlléén met de vrouw van 'n ander èn díe vrouw hééft ú verzòcht te gáán! Gá terùg naar uw tempel èn gedraág u zoals het hoort!'
Zíjn gezicht trok BLÉÉK wèg bij haar insinuatie! Met zijn kaken opééngeklemd wierp hij Nasha 'n boze blik toe, spoog vol afschuw op de grond en verliet de kamer met lange, beledigde stappen!
Zodra de deur achter hem dichtviel, schoot ik de kamer in, me ervan bewust dat het verslag dat de priester ongetwijfeld uit ging brengen Rami's terugkeer bespóedigen zou?
'NASHA!'
Ik rende naar haar bed & viel daar op m'n knieën. Ik pakte haar hand & kuste die, verrast door de hitte van haar huid.
'Nasha... het spijt me! Ze hebben me verboden om híer te komen, maar ik kòn niet lànger wègblijven!'
'MAVIAH.' Ze glimlachte. 'De goden hebben het verzoek van een stervende beantwoord!'
Ze íjlde van de koorts, dat kon niet anders!?
Ik liep snel naar een kom bij de muur, doopte een doek in het koele water, wrong die uit en ging weer op mijn knieën bij Nasha's bed zitten. Ze wierp me een waarderende blik toe toen ik het zweet van haar voorhoofd depte. Ze brandde van binnenuit! Ze noemden het zwarte koorts, maar veel ziekten waren nog niet bekend.
'JE BENT STERK, NASHA,' zei ik. 'DE KOORTS TREKT WEL WEER WEG!'
'Het duurt al twee dagen...'
'IK HAD VOOR JE KUNNEN ZORGEN!' riep ik uit. 'WAAROM MOCHT IK JE HIER NIET BEZOEKEN?'
'MAVIAH, mijn lieve Maviah! Àltijd zó gepassioneerd. Zó bereid om te díenen. Als je geen slavin was, zou je 'n ware koningin geweest zijn!'
'SPAAR JE KRACHTEN,' berispte ik haar. Zij was de enige met wie ik zó màkkelijk kòn práten. 'JE MOET RUSTEN! WANNEER HEB JE VOOR 'T LAATST HET POEDER VAN DE GHADAVRUCHT GENOMEN? HEBBEN ZE JE PERZISCHE KRUIDEN GEGEVEN?'
'Ja... ja, ja. Maar dàt dóet er niet meer toe, Maviah. Het heeft me in zijn màcht!'
'DAT MAG JE NIET ZEGGEN!'
'Het heeft me te pakken & ik heb vrede gesloten met de goden! Ik ben een oude vrouw.'
'HOE KUN JE ZOIETS ZEGGEN? JE BENT NOG JÒNG!'
'Ik ben twintig jaar ouder dan jij en ik ben er klaar voor mijn einde tegemoet te gaan!'
ZE GLIMLACHTE, MAAR IK VROEG ME AF OF HAAR GEEST AL AAN HET VERTREKKEN WAS...

13 aug 2018 - bewerkt op 15 aug 2018 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende