31666gk298 toen de koning tegen 't middaguur ~~~~~

KLÁÁR ZÀT ÌN DE TROONZAAL, WERD YIRMEYAHU LEUNEND OP EVED-MELEKS schouder tot onderaan de trap naar de troon gebracht! Yirmeyahu knielde niet voor de koning, want de ware profeet knielt niet voor mensen! Hij bleef al wankelend nog net overeind en wachtte àf. De koning vroeg: 'HEEFT GOD NOG IETS GEZEGD?' 'Jazeker!' zei Yirmeyahu! 'In mijn hoofd is het nooit stil!' Tóen zweeg hij. 'EN WÀT HÉÉFT GOD DAN GEZEGD?' brùlde de koning wóedend! 'Eh,' begon Yirmeyahu. 'Even denken hoor! O ja, u word aan de ko-ning van Babel uitgeleverd! Maar nu even iets anders? Wat hèb Ìk misdaan dat Ìk in díe gruwelijke kerker bèn gegóóid? Niks toch? Nìks tegen u, nòch tegen uw onderdanen, dus stuur me alstublieft niet meer terug naar dat verschrikkelijke huis van die mislukte schrijver, want dàt wòrdt mijn dóód!' De koning fronste z'n voorhoofd, waardoor ik de indruk kreeg dat hij nadacht? Toe zei hij: 'Maar u voorspelt toch net dat míj een vreselijk Lòt te wàchten stáát?' Yirmeyahu knikte. 'DÀT IS ZO!' Dàt zal ik niet ontkennen! ''N LOT DAT MIJN DOOD WORDT?' 'Daarin heeft u gelijk! Ik zou niet graag in uw schoenen staan!' DE KONING SPRONG OP EN SCHREEUWDE: 'GÓÓI DIE VENT TERUG IN ZIJN HÒL EN LAAT HEM DAAR STERVEN VAN HONGER EN DORST!' Er sprongen een paar van zijn lijfwachten naar voren om Yirmeyahu te grijpen, maar Eved-Melek hield ze met 'n handgebaar tegen! 'Allemaal grapjes!' riep hij olijk uit! 'De koning gelooft toch immers geen woord van deze zogenaamde profeet? Híj làcht eròm!' Híj liep naar de koning tijd, omhelsde hem & fluisterde: 'We hadden toch afgesproken dat we zouden lachen?' HIJ SCHUDDE DE KONING DOOR ELKAAR EN LACHTE AANSTEKELIJK! Zijn lach weerklonk bij de aanwezige hovelingen, eerst aarzelend, maar na verloop van tijd steeds uitbundiger & ook ik schoot in de làch! Ik weet zeker dat nog steeds niemand wìst waaròm hij lachte, de làch overkwam ons zoals een oprisping je onverwacht ontglippen kan?! Ik zàg dat de koning begon te schudden en vervolgens haar ik hem giechelen met 't geluid van 'n meisje van zeven!? Hééft de làch íets te maken met doods- angst? Je zou het bijna gaan denken, want we lieten als bange honden onze tanden zien! 'ZÓ'N GESTOORD TYPE STUUR JE TOCH NIET ZOMAAR TERUG NAAR DIE NARE KELDER?' grinnikte Eved-Melek. 'DIE HOORT TOCH EERDER THUIS IN EEN GEKKENHUIS? NEEM HEM OP IN DE GEVANGNIS VAN HET PALEIS, DAAR ZITTEN WEL MEER GEKKEN!' 'Hihi haha,' lachte de koning met twee handen op z'n dikke schuddende buik! 'IS GÓED HOOR! Èn BEZÒRG hem elke dag een broodje uit de Bakkersstraat voor zolang als 't duurt hihihi!' En zó gebeurde het!?