31529ks145 Arabische meisjes kreeg je natuurlijk

NOG NIET TE ZÍEN, ALLEEN SOMS 'N GROEP SCHOOLMEISJES? De Palestijnse vrouwen die je op straat zag, waren het mooist gekleed van het hele Midden-Oosten, vond ik! Ze waren niet van top tot teen in het zwart gekleed, maar droegen een witte hoofddoek & effen kleurige 'jurken' met smalle geborduurde banen. Wàt 'n verademing, alleen, je zag ze niet vaak buiten... Palestijnen vond ik sowie SO dé aardigste mensen die ik op mijn reis ontmoet heb. Mijn ervaring is dat je het makkelijkst contact met de mensen hebt in rustige stadjes, want hoe toeristischer 't wòrdt, hoe minder gastvrij & tot contact geneigd?! Jerusalem was al behoorlijk toeristisch, maar je kon er toch makkelijk in gesprek raken. Het verschil was natuurlijk wel dat ik er wat lànger bleef ÈN wat Arabisch kende!? Toch was 't altijd weer Engels wat we spraken met elkaar! De eerste vraag was óveràl: 'WHERE ARE YOU FROM?' Zelfs kleine jochies vroegen dat, het is ze blijkbaar aangeleerd? Een Engelse jongen die ik ergens ontmoette, vertelde dat dat ook in andere Aziatische landen steeds gevraagd werd! Alleen in India (of Pakistan) vroegen ze daarna: 'What is your educational qualification?' Zó'n vraag bedènkt niemand, dat móet je wel op school geleerd hebben! Ik had, achteraf gezien, toch vaker moeten vragen, hóe zèg je dìt of dàt in het Arabisch, maar ik denk nu wel dat ze toch veel liever Engels wilden praten. Ze zeiden ook vaak dat ze naar Amerika zouden willen. Dàt wàs eigenlijk HÈT LÀND van hùn drómen en niet Europa of Nederland. Ze vroegen nooit of ik ze kon hèlpen om naar Holland te komen! 'HOLLANDA BARD,' zeiden ze steeds, 'Holland is koud', wie zou dáár nou héén willen? De Palestijnen waren vaak vluchtelingen. De Joden die vóór de allereerste zèlf-bevrijdings-oorlog van 1948 in de Joodse Wíjk gewoond hadden, waren nog steeds wèg, de Palestijnen die door Israel of propaganda al uit hun woonplaats verjaagd waren, hadden hun plaats ingenomen! Israël kwam heel vaak ter sprake. Ze zouden de Jóden 'de zee ìn- dríjven', dàt was 'n steeds maar weer terugkerende uitdrukking! En dan maakten ze er met de hand langs de keel ook weer
het bekende snijgebaar bij: ze zouden ze 'de hals doorsnijden'!? Kortom, de frustratie was nog steeds enòrm,
en dàn móest het èrgste nog kómen.... Een paar weken later zóuden de OUDE STAD
ÈN de HÉLE WESTBANK door Israel veroverd worden
& zouden er overal in de stad ook al weer
Hebreeuwse opschriften
kómen.