31311gkbvo5150 mijn oude hart verlangt naar Achav,

DIE ÀL DÉZE DINGEN DIE NÁ HÈM KWAMEN NIET GEZIEN HEEFT?! Híj is nog jòng, zijn lichaam geurt als gras...... Mijn dorre handen willen hèm aanraken, zijn lichaam dat glanst als dat van 'n huppelend kàlf! Wíe kent de píjn van het verlàngen níet? Tyrus is vergéten, zíjn glans is verflauwd, de géur van de Zéé raakt me niet meer! Mijn màn is de Énige die ìn mij lééft èn me láát brànden! Zàl hij me nog líefhebben àls híj míj zíet ìn mijn ouderdom? Zíjn de góden zo genádig me 'n jòng lichaam te geven ìn het dódenrijk? Ik wéét hóe mànnen zíjn! Misschien moet ik me gaan sluieren daar, als 'n Assyrische, & wachten op de nacht voordat ik me vóór hèm uitkleed? Ach wat! Àls hij me níet meer móet, dan zíet hij maar! De rotzak! Wàt zèg Ìk nú? Wàt kùnnen me de àndere dóden schélen? Wàt móet Ìk ìn 't dódenrijk zònder dè Kóning? KÙN je dáár óók úit vènsters sprìngen, zodat je DÙBBEL dóód bent, òf ìs er aan 't dodenrijk níet te òntkómen? Ik moet niet tòbben: Ìk sprìng míjn Achav tegemoet, híj hééft míj lief èn schóónheid tèlt dáár níet! Òf wèl? Uit hóevéél jòng-gestorven vrouwen kan hij kíezen, de géile ÁÁP? Ik kràb ze allemaal de ógen úit, & bíjvrouwen dáár dóen we niet meer aan! Géén rùg-pijn meer omdat hij naar de harem geweest is, want híj verlàngt alleen naar míj! Zó zàl 't zíjn?! Èn àf & tóe kòmt er 'n god langs die òns 'n gùnst bewijst omdat híj nóóit éérder zó'n ìnnig líefdespaar zàg! Dàn stúúrt híj òns naar Cyprus of naar Kreta waar mensen vriendelijk zijn èn wáár 't àltijd féést ìs! M'n láátste dagen duren langer dàn de dagen met Achav, die véél té kòrt wáren. De tijd wòrdt onrecht-vaardig úitgedééld ònder de lévenden! Àls we daar samen geníeten flìtst hij voorbij, maar als we líjden rèkt hij zich úit àls stróóp? Zou Achav zich ervélen in 't dodenrijk, zo zònder oorlog, òf hebben de góden hèm generaal gemaakt & strijdt hij op 'n slagveld voor hùn duistere záák? Wàt wìllen de góden eigenlijk? Wìllen ze íeder voor zìch dé màchtigste zíjn? Stríjden ze àls Assyrië òm dé wéreldmàcht òf wìllen ze nèt àls YaHWeH dàt hùn gebóden [& verboden] onderhóuden wòrden? Òf zijn ze zóàls Baäl drùk doende & eeuwig in de wéér òm de MÈNSEN vàn voedsel & rijkdom te VOORZÍEN? Wàt wìllen ze eigenlijk?! Ìk stèl díe vragenderwijs ik ìn m'n Bìnnenste best ook wel wéét dàt óók de góden me eigenlijk volkomen ònverschillig láten, àls ze me Achav maar terùggeven! Ik ruik zíjn huid, ik vóel zijn baard kriebelen, ik zíe zijn zwart ógen gretig naar mijn lichaam stáren, wàt móet Ìk nú, wáár kàn ík mijn verlàngen bèrgen? Ìk SCHRÍJF & ik schrijf totdat m'n hànd uitgeput raakt, maar ik móet vóórt, want àls Ìk stòp vergá ik. M'n geheime voorraad papyrus, zó zèldzáám & zó kòstbaar, slinkt zienderógen em nòg ìs míjn verlòssing níet ìn zìcht! Wàt zàl Ìk vèrder nog vertèllen? Wàt is de zìn van míjn geschríjf?