31057gkbvo585: Daarom liet ik de woorden in me op-

Q&@
WÈLLEN. Het waren er niet veel. 'SPAAR MIJN MAN, BRENG MIJN GELIEFDE TOT LÉVEN, BÀN DE DÒRHEID UIT ZIJN HÀRT!'
Díe DÀG wilde Achav niemand ontvangen, terwijl honderd belangrijke mensen op 'n audiëntie zaten te wachten! Hij wilde niet éten. Hij dronk met hòlle ógen!
Tóen, tegen 't middaguur, zocht hij even mijn ogen, wendde daarna zijn gezicht weer af & zei: 'Er was een man...'
Ik keek hem bemoedigend aan. Ik trok de woorden uit zijn mond.
'Hij stond langs de kant van de weg,' ging Achav moeizaam verder.
'Hij maakte misbaar & zag erúit alsòf hij zwáár gewònd was, want hij droeg een verband om zijn hoofd dat zijn ogen bedekte!'
'Maar hij was niet gewònd?' probeerde ik.
Achav keek me aan met droevig verbaasde kinderogen. 'Nee,' zei hij, 'hij was niet gewond... Hij riep naar me en ik stond stil om naar hem te luisteren omdat ik meende dat hij gewond was, een held die mijn aandacht verdíende. Ik stapte uit mijn Strijdwagen om zíjn Verháál aan te horen. Yehu was bij me.'
Achav zweeg & schudde zijn hoofd. Ik zag zijn ontgoochelde gezicht & kóókte inwendig van woede. Wat had die man gezegd dat hij de held van Israël ermee in rouw kon dompelen?
'Hij vertelde een verhaal, zoals alle gewonden 'n Verháál hebben,' zei Achav. 'Ik luisterde geduldig, want als de koning al niet luistert, wíe zàl er dan lúisteren? Hij zei: "TOEN IK TEN STRIJDE GETROKKEN WAS, KWAM ER IEMAND DIE ME EEN GEVANGENE BRACHT & zei:
'Bewaak deze man. Als hij vermist wordt, zal je er met je leven voor moeten boeten of je moet een talent zilver betalen!' IK BEWAAKTE DE GEVANGENE, MAAR TOEN IK EVEN ERGENS MEE BEZIG WAS, WAS HIJ VERDWENEN!"'
Achav zweeg & keek me aan.
'Dat was alles?' vroeg ik.
08 mrt 2018 - bewerkt op 11 mrt 2018 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende