31034ldjdb432Hóe kòrtgeléden wàs dìt àlles nòg wèl

Q&@
LÉVENDE WÈRKELIJKHEID WAARÌN KARÀKTERS ÈN ÓVERTÚIGINGEN ÒP ÈLKÁÁR BÒTSTEN, WAARIN DE ÉÉN BETÓÓGDE: WÍJ MÓETEN HET VÓÓRTBESTAAN VAN HET UNIVERSITAIR ONDERWIJS BÓVEN ÀLLES STELLEN - en de ànder: néé, ÈR zíjn belangrijker dingen in HÈT léven?!! Door de tactische concessies die zíj déden, verloren aan véél universiteiten ÈN hogescholen in '41 & '42 de hoogleraren als gróep 'n flink déél vàn hùn gezàg bij de mééste studenten!? En dàn staat men al in april '43 voor dé vráág: WÀT TE DÓEN MÈT DIE LOYALITEITS VERKLARING? De senaat van de Technische Hogeschool DÈLFT ìs dàn dé énige in den lande die met meerderheid van stemmen - 30 tegen 11, 3 blanco - beslúit, om de studenten áán te raden, de verklaring te ondertékenen - het is 'n advies dat ruim 'n jaar láter publiekelijk door dezelfde senaat betreurd ÈN ìngetrokken zal worden & prof. Muysken, wiens naam als rector-magnificus onder die tweede verklaring staat, werd dan ook prompt gearresteerd ÈN veróórdeeld? Stervend keert hij na de Bevrijding uit gevangenschap terug! Er zijn maar twee universiteiten waar de hoogleraren door middel van hùn hóuding duidelijk TÉGEN de Studenten ZÈGGEN: óók wíj WÌLLEN dat gíj DÉZE verklaring níet tékent: de Vrije Universiteit A'dam & de Katholieke Universiteit Nijmegen! In dat jaar 1942-'43, zegt prof. dr. D. NAUTA, was ik rector v/d VU. Voor òns stond v/h begin af aan al vàst, dat we tov. de loyaliteitsverklaring geen verdere medewerking zouden gaan verlenen! 't Precieze beleid dat daarbij moest worden gevolgd, vroeg echter wel om zeer nauwgezet overleg. Daarin zijn alle leidende instanties betrokken geweest: directeuren, curatoren & senaat! Besloten werd, eventuele ondertekende verkla-ringen níet in ontvangst te nemen & met ingang van 12 april, dé fatale datum, àlle colleges & examens stop te zetten? De exemplaren v/d verklaring die ik v/h departement ontvangen hàd, heb ik wel aan de studenten doen toekomen, maar daarbij deelde ik mee, wàt nú ònze besluiten waren ÈN berichtte ik dàt ondergetekende verklaringen uitsluitend konden worden toegezonden a/h departement! Naar mijn mening dienden nl. de studenten gelegenheid te ontvangen, zèlf in vrijheid te beslissen over de àl òf níet indiening v/d verklaring, omdat in eerste instantie zíjzèlf de gevòlgen vàn 'n eventuele niet-ondertekening zouden hebben te dragen. De vorm waarin mijn kennisgeving plaatsvond, liet intussen geen zweem van twijfel toe omtrent 't standpunt v/d VU! Maar ten overvloede hebben enkele andere hoogleraren, inzonderheid prof. Coops, zorggedragen dat aan alle studenten nog 'n uitdrukkelijk advies verstrekt werd, om géén verklaring ìn te zenden. 'Hóe te Léven òf Níet blijft 'n Gewetensvraag......'

05 mrt 2018 - bewerkt op 09 mrt 2018 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende