30895gkbvo567 mijn lied sloeg dood in de hete ~~~~

STRATEN VAN SAMARIA. [Mor liep & liftte voor de laatste keer door de Westbank/Samaria/Sjomron/Nablus op donderdag 1 oktober '70 & ontmoette er de rouwende demonstranten om Gamal Abdel Nasser: iets waar je beter voor uit de weg kunt gaan als 'n niet-betrokken tramp?] Mijn keel verdorde terwijl ik zong, ÌK, Izebel van Tyrus, ver van de zee, ver van mijn vaderstad! Buiten blaften de honden & ik was bang voor honden. Mijn vader, de koning van Tyrus, bande voor mij de honden uit de stad, maar in Samaria krioelde het ervan: schimmige karkassen die hun wonden zorgvuldig openhielden met hun eigen gele tanden, opdat ze bloed & pùs konden likken! Gruwlijk grommend stortten ze zich op ut weerzinwekkendst afval: een dooie ezelskop, ja duivenpoep was ze nog niet te mìn?! Israël haatte mij, maar ik wist niet wat míjn zònde wàs! Mïj noemden ze de 'Sidonische' hoer: ik heb 'r nooit 'n voet in díe stad gezet. Ik kwam uit TSÒR!! TYRUS hàd 'n GRÓTE náám in zowel Israël als Yehoedah! Óók in hùn ogen was TSÒR un eerbiedwaardige Stàd mèt eerbiedwaardige ko-ningen: ÌK was un Tyrische Prinses, afkomstig uit de màchtigste v/d Fenicische Steden! Ze maakten me 'n kopje kleiner door me 'n 'Tsi-dónische' te noemen, want de màcht van Sidon was getaand! 't Zij zo. De màcht van Tyrus straalde tot ìn Samaria/Sjomron. Door Tyrus konden mijn vijanden me niet krenken! De koningen van Assyrië & Babylonië, van Cyprus, Egypte & Griekenland dreven er handel mee, wereldberoemde geleerden & kunstenaars, architecten & scheepsbouwers leefden binnen zijn poorten! Tyrus bevóer àlle kùsten v/d hele bekende wereld, die zich tot in de oneindigheid uitstrekt, want telkens weer zagen we nieuwe landen en zeeën en nergens was het einde in zìcht! Het is niet gemakkelijk te begrijpen hóe het kòn dàt een kóningsdochter van zó'n màchtige, wereldberoemde stad terechtkwam in Samaryah? 'n Koningsdochter van Tsor mìsstònd aan geen ènkel Hòf, waaròm wèrd dan júist ÌK, die MÓÓI was, kon lezen & schrijven, verstand had van politíek & dànsen, uitgerekend naar díe gloednieuwe hoofdstad van zó'n boerenlandje gestuurd? Sjomron verraste me omdat het MÓÓI was, gloednieuw, gesticht door koning Omri & nog in aanbouw toen ìk er aankwam! De architecten die Omri 'r uit Tyrus haalde bouwden 'n volmaakte stad, 'n Fenicische blóem ìn een blóeiend LÀND ~ maar wíe KÈNDE het? 't Kòn níet tìppen aan Tyrus of de RÓEM van Yeroesjalayiem: die van hùn heiligdommen & paleizen! Zíj tròkken vreemdelingen binnen hun poorten & wekten begeerte òp van vèrre Kóningen! Maar wàt moest 'n tierige Tyrische Prinsès in Sjomron, die Stàd zònder énige noemenswaardige geschiedenis? [Dàt alles wist Mòr natuurlijk ook niet toen hij begin jaren zestig begon met onvoorspelbaar zwerven!]