30892gkbvo55'tVerháálv/dZeepbelOmoInExelsisDeoEnzo

Q&@: ALS JE JARENLANG HELEMAAL ALLEEN HER EN DER OVER DE WERELD ZWERFT KOM JE TELKENS WEER NIEUWE MENSEN TEGEN ONDERWEG TUSSEN DE VALE OUWE EN DE STILLE ZUIDZEE. Afwisselende buren, gasten, religies, culturen, talen & gebeurtenissen zijn als 'n zeepbel vol fantastische kleuren die overal heenzweeft op vleugels van wind: dwars door Europa, Klein Azië, 't Nabije Midden en 't Verre Oosten. Nu ben ik 'n Oude Kluizenaar die elke dag herkauwt wat hij onderweg ontmoet aan grassen, water, graan, groenten, fruit. Mijn ogen worden steeds sneller vermoeid dus schrijf ik op wat ik lees om het beter te laten doordringen & telkens te pauzeren, maar in principe is 't nog steeds dezelfde zwerver, flierefluiter, swiebertje van alle leeftijden, plaatsen, tijden & komische verwikkelingen @iPad. Òp naar deel 5 van Guus Kuijers bijbelverhalen voor ongelovigen & andere geïnteresseerden! Ik ben [óók] Izebel van Tyrus, de weduwe van Achav, zoon van Omri, koning van Israël @Samaria & geboren als dochter van Itto-Baäl, koning van Tyrus, dus wie kent haar niet... Ik schrijf deze brief aan u, die 'n miljoen jaar na mij leeft & zucht onder 't JÙK van Assyrië! Je hoeft geen profeet te zijn om dat te willen & kunnen voorspellen? Ik prijs me gelukkig dat ik niet HÈB hóeven buigen voor de beulen uit het noorden: hun wreedheid kent niet haar weerga, zíj zíjn dé Pláág v/d Mensheid! Ik zit in 't Bovenvertrek v/d Póórt van Yizreël en weet niet hoeveel tijd me nog rest want ik ga al sterven: mijn moordenaar is in aantocht, maar Ìk spring úit 't Venster voordat hij de hànd aan míj slaat? M'n grootste zorg is dat ze zul-len gaan ZÈGGEN: zij wèrd gedúwd, ze sprong niet uit zichzèlf, want ze willen me nog 't liefst èlk spóór van dàpperheid ontzèggen! Hoe kàn 'n hoer èn 'n hèks ook maar 'n sprankje móed bezitten? Híer bèn ik, mèt mijn Geheime Voorraad Papyrus, zó zèldzaam in Israël dat men z'n brieven op schèrven schrijft? Híer bèn ik, mèt Meribaäl, mijn eunuch! Ik ben bang dat m'n make-up doorloopt, dat m'n Tyrische pronkgewaad kreukt, dat de juwelen uit mijn diadeem vallen, maar ik ben niet bang voor de dood! O Tyrus! Hóe váák HÈB Ìk jóu al niet bezongen als ik heimwee had? Ik heb geen heimwee meer, de dood is mijn tehuis. Meribaäl, m'n eunuch-met-de-zachte-handen, mas-seert mijn nèk, want de stijfheid v/d dood kruipt vanuit m'n schrijvende hand m'n lichaam binnen! Ik moet me haasten! [De Ouwe Mòr Asih Mùrw herkent zich wel in al die figuren van Adam & Eva af aan tot en met de zich herhalende nachtmerrieachtige dagdromen over abc-kernwapen- & raketoorlogen die net zo symbolisch actief zijn als paradijzen, hellevuren, hemelse gewesten & innerlijke hoven van Eden...]