30744gkbvoIV191 hij is bovendien behèpt met ~~~~~~

DWAASHEID DIE HIJ HEEFT GEËRFD VAN DUIZENDEN VOOROUDERS VÓÓR HÈM: HÈT ídéé dàt je behùlp vàn wreedheid of de dréiging met wreedheid de slechte mens haarscherp van de goede mens kùnt ònderschéiden? Het zou goed zijn voor zijn gezondheid wanneer hij dáár eens flink om zou worden bespot? Twee van mijn slavinnen, geen hoeren dus zoals werd beweerd in HÈT Verhaal dat láter de ronde deed, kregen allebei op dezelfde dag hùn Éérste Kìnd! Ze waren dòlgelùkkig, want de bevalling was goed verlopen & de kinderen waren gezond! Zíj sliepen samen met hun kinderen in een kamer niet ver van de mijne omdat ze mijn lijf-slavinnen waren. De kìnderen waren nogmaar 'n paar dagen oud toen ik op 'n dag, vroeg in de MÒRGEN, wakker schrok van 'n huiveringwekkend gegìl!n't Kwam uit de kamer van mijn slavinnen & 't híeld maar níet òp. Ik schoot snel iets áán ÈN rènde de gang òp. Juist op dàt moment sloeg de deur v/d slavinnenkamer met 'n knal open & rende één v/d vrouwen schreeuwend naar buiten! Toen ze MÍJ zag stortte ze zich in m'n armen, nàm me in 'n wurgende greep & schreeuwde m'n óren dóóf. Even later kwam de tweede vrouw naar buiten & toen zij ons verstrengeld zag staan gilde ze: 'GELÓÓF HÁÁR NÍET! Ze líegt! Ze heeft míjn kìnd gestólen!' ÌK begreep er niets van omdat de vreselijke tragedie die zich i/d slavinnenkamer had afgespeeld niet vóór te stellen wàs? Houd u vàst, dìt was 'r gebeurd! Één v/d moeders werd wakker & mèrkte dat 't kind dat naast haar lag dood was. Ik kan me voorstellen dàt díe vreselijke klap duizelingwekkend was, ik weet alleen niet wie v/d twee vrouwen de klap te verwerken kreeg, want dìt ìs wàt er beweerd wèrd: de vrouw die 't dode kind aantrof in d'r bèd zàg dat níet háár kind was, maar 't kind v/d àndere vrouw? 't Dóde kind was dus verruild tégen 't nog LÉVENDE kìnd! 't LÉVENDE kind was gestólen?! Dàt was Het Verhaal v/d ene vrouw, terwijl de andere wanhopig volhield dat zij het nog levende kind níet hàd gestólen Òmdàt 't vàn háár wàs & van níemand ànders! Beide verhalen kònden wáárzijn, want ik kòn me de wàn-hoop v/d dievegge evengoed voorstellen àls die v/d èchte móeder? Ik probeerde 'n waarheid te vinden die overtüigend was, maar díe vond ÌK níet! Er móest íets GEBÉUREN, want die vrouwen hadden geen léven meer & 't LÉVENDE kind kòn alleen nog maar húilen ~~~ ÌK zei: 'Jullie wéten hóe wíjs de kóning ìs. ÌK ga jullie zaak aan hèm voorleggen!' Tot mijn teleurstelling stemden beide vrouwen tóe! Had ik gehoopt dat ik als gevolg v/d dreiging met 'n rechtszaak dé WÁÁRHEID v/d léugen zóu kùnnen onderscheiden? 't Gebéurde níet! 't Dóde kind werd door beide moeders huilend begraven, 't LÉVENDE kind werd huilend aan me afgestaan & ik bracht 't naar de koning met de twee jammerende vrouwen achter me aan! 't Wàs verschrikkelijk, hun verdriet ging íederéén door merg & been! Wàt de koning ook besliste, DÉZE gebeurtenis zóu voor àltijd als 'n stéén op onze maag blijven liggen. De mensen die 'r niet bijwaren, maar er slechts van hóórden, droegen 't Verháál de rest van hun léven mèt zich méé! De kóning ontving ons & hoorde 't hele verhaal met stijgende ònt-zètting áán! Ik zàg hèm trìllen van ergernis, maar hij beheerste zich: hij vroeg z'n raadgevers om raad! Hàd ÍEMAND óóit 'n dèrgelijke Záák méége-máákt? Níemand! Èn dùs wìst níemand ráád! Hij ondervroeg de vrouwen, eerst geduldig, maar tóen de léugen hàrdnèkkig óveréind bleef waardoor 't léék àlsòf béide vrouwen dé waarheid spráken tèrwíjl dàt nìet kòn, wèrd híj kwáád! ''n Vrouw zònder verstand ìs als 'n gouden rìng in 'n varkenssnuit!' schreeuwde híj! 't Híelp níet. Om allerlei redenen. De varkenssnuit wàs òns door onze spijswetten nog onbekend & wíj zágen die ring dus niet zitten, maar bovendien was 'r bij deze vrouwen geen spráke vàn ònverstand, maar werd één van hèn dóór háár wànhoop tot 'n verschrikkelijke daad & 'n akelige leugen gedréven?