30583gkbvo4101 ik ging te voet ongewapend & alleen

DOOR DE STRATEN VAN YEROESJALAYIEM EN WERD ER LUIDKEELS DOOR VOORBIJGANGERS TOEGEJUICHT! DE VROUWEN WIERPEN ME SMACHTENDE BLIKKEN TOE! IK HOORDE HIER EN DAAR AL EEN KREET: 'Léve Ònze Níeuwe Kóning!' [AVSJALOM MELECH ISRAËL!] IK DEED WEL ALSOF IK HET NIET HOORDE, MAAR HET WAREN WOORDEN DIE ME TROFFEN ALS LIEFDESPIJLEN, RÈCHT IN 'T HÀRT! Toen ik aankwam bij de Paléispoort was mijn stemming wat je noemt jólig geworden!? Ik klopte de jongens van de paleiswacht kameraadschappelijk op de schouders en ik zag dat ze zich vereerd voelden?! Yónádàv, die me twee jaar lang angstvallig gemeden had, kwam me tegemoet rennen! Ik omarmde hem en kneep hem gemoedelijk in zijn wang, want wie weet hàd ik die èngerd in de toekomst nog wel NÓDIG? Híj bràcht me onmiddellijk naar het Kóninklijk Verblijf waarvoor we langs de kamers van de bíjvrouwen moesten. Alle deuren stonden open! De vrouwen stonden al in groepjes bijeen in de gang en lieten Yónádàv gemakkelijk dóór, maar míj níet, want ze willen allemaal áán me zitten! Ik nam ut ze niet kwalijk, want ik bèn volgens mijn donkere spiegel wellicht de mooiste man die ooit had bestaan? Ìk gleed làchend tùssen hùn hànden dóór, spàrtelend als un vìs & wist zonder schade te ontsnappen, zíj ut dat het lang duurde voordat mijn opwinding verslapte! Ik mèldde me stijfjes bij de vertrekken van de koning! Ik werd er snel binnengelaten en zag daar de koning al staan: 'n grijsaard die zijn zelfverzekerdheid van vroeger verlóren had, maar die niettemin eerbiedwaardig was... Ìk wíerp me voor hem neer en drukte mijn gezicht tegen de vloer! Níet Làng Natuurlijk, ik wilde níet té ònderdánig doen, dus ik sprong snel weer op & wachtte àf wàt híj zou dóen of ZÈGGEN? Welnu, híj zéi níets! Hij omarmde me hartstochtelijk met tranen in zijn ogen en kuste me, zo als alleen een liefhebbende vader kan doen?! Hij ontroerde me met zijn warmte, zijn kwetsbare, oude lichaam vertederde me!? En tòch kwam de Váder die ik als kind had gekend niet helemaal terug? Ik dènk dàt hij al verscholen zat àchter ònzékerheid èn verdríet! Híj hàd onherstelbare fouten gemaakt, ook tegenover mij, en hij wist daardoor niet goed meer wàt híj áán míj hàd. Dàt ÀLLES vóelde ik in zijn omarming! Dé hèld hàd àfgedaan als held! Ìk wìst te véél van hem en daarom zàt er vrees ìn zíjn líefde voor míj? We gingen uitéén en gaven de buitenwereld de indruk dat het góed wàs gekómen tùssen òns. Maar dàt wàs slechts gedéeltelijk wáár. Ik had mijn vader alles vergeven wat hij fout had gedaan, maar de koning niet......