28624/68 AssyriëBabyloniëChaldeaDeEssenenFeniciërs

OK69Q&A
Terug
naar het
Midden Oosten van
50 (500/5000) jaar geleden?
KS: Donderdag 23 maart '67 ben ik
naar het museum gegaan om in een klein uurtje vlug even
de archeologische afdeling te bekijken! Er waren daar kunstschatten
van een paar opgravingen v/d FENICIËRS. Dé belangrijkste curiositeit was 'n klein kleitablet,
'n vinger lang, mèt het oudste àlfabet ter wereld? Maar 't mooist van al vond ik de Rolzegels, kleine cilindertjes
van halfedelsteen die in de klei gerold werden als 'n soort van stèmpel! Zó kreeg je een voor-stelling te zien die GÒLD
àls hàndtekening, zoals vroeger ook bij ons de afdruk van 'n zegelring. De afbeelding die in de steen gesneden was,
is vaak heel mooi, dááròm ook werden ze als sieraad om de hals gedragen i/d tijd v/d Babyloniërs!
Wàt hàd ÌK er graag één willen kopen, maar ze zullen wel erg duur geweest zijn,
want ik heb ze nergens te koop gezien?
Ik heb ze ook nooit in 'Kunst
of Kitsch' gezien!
Ook waren er van
allerlei opgravingen Babylonische
& Assyrische beelden te zien. Het museum was smaakvol ingericht
met mooie vitrines & leuke opstellingen van vazen e.d. 't Duurde heel lang voordat ik 'n lift kreeg,
& na 'n tijdje bleek ook die vent weer gèld te willen: nou, belachelijk, want hij reed niet harder
dan 20 of 30 km met z'n wrak! Dus ik ben maar weer uitgestapt , en tenslotte stopte er
toen 'n Jordaniër met een grote slee! Hij had een groen nummerbord,
geen wìt zoals de andere
Jordaniërs.
'Een legerauto,'
dacht ik, want 'r zat ook 'n soldaat in.
Ik kreeg een grensformulier, dat kon ik alvast invullen. Maar die soldaat stapte 'n
eindje verder úit & gaf 'n gulden wat ik 'n beetje verdacht vond? Ergens midden in het land gingen er vijf meisjes mee
met grote bundels groente, allemaal tot 't volgend dorp. Ik leerde nu dat Syrië
SOERIA heet, & Jordanië
OERDOEN!
Zo weinig
praktisch Arabisch kende ik nog maar!
Af & toe stapte er dan weet iemand in of uit, en ik begreep dat
ook dìt een taxi was? Enfin, er was niets meer aan te doen, want het was verschrikkelijk slecht wéér. Híj régelde
alles bij de grens in Irbid, ik hoefde maar één kéér de wagen uit om mijn koffer en tas te laten zien, maar díe hoefden
niet eens ópen! Máár ÌK dacht met schrik & beven hoevéél 't wel niet zou zijn? Nou, 't Was niet meer dan 5 & 'n halve gulden
& dàt had ik nog precies aan Syrisch geld! Voor dàt bedrag
had ik héél Syria met de bùs door kunnen rijden?
Achteraf gepraat!
Hij wees me
'n taxi naar Amman
& was alweer wèg met 't volgende vrachtje.
't Wàs intussen half vier, & ik pakte m'n mooie
dollarportemonnee & haalde 'r 3 dollar uit. Op datzelfde
moment realiseerde ik me dat die chauffeur mijn pàs nog had: ik
liep naar 'n agent, maar díe kon me niet hel-pen; ik moest naar het
bureau & dáár wisten ze óók niet wie die chauffeur was: ik moest 't maar
bij de grens gaan vragen. Dáár dus nu heen met de taxi, maar ook bij de grens letten ze niet òp
die taxichauffeurs! Ik kon met 'n andere taxi terug & toen ik in Irbid terug was
zwaaiden ze al met
mijn pas.
Ik kon
meteen overstappen
in een taxi naar
Amman!
't Wàs toen al zes uur
& ik kwam er om kwart over 7 aan: bij elkaar
hadden al die taxi's van èn náár de grens èn naar Amman mij twee dollar gekost! En 'n dollar kostte nog
3 gulden 60 in die tijd! Het ging hàrd zó! Ik ging naar hotel Cliff voor 3 gulden 50 per nacht & ben toen
gaan eten in 'n restaurant ernaast: verdergaan naar Jeruzalem had nú
geen zin meer, want dan zou 't nàchtwerk
worden: als ik m'n pas niet
kwijtgeraakt was, zou ik
WÈL mooi op
tijd geweest
zijn!
12 jul 2017 - bewerkt op 14 jul 2017 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende