28030/35 na de Oorlog werden de namen op die muren

OVERGESCHILDERD
MET EEN LAAG WITKALK:
gevaarlijk waren niet de namen van de beulen & de slachtoffers ~
díe wáren na de oorlog al wel bekend ~ maar die van de medeplichtigen,
'Hooggeplaatste Inwoners Van Triëst Die Goede Vrienden Waren Met De Beulen'!
Magris spreekt cynisch over 'uitgewiste en dùs voor àltíjd gerespecteerde námen'!?
Zijn beschuldiging is niet mìs te verstaan: "OPNIEUW HÉÉFT HET BURGERLIJKE, FASCISTOÏDE
TRIËST, EEN STAD VAN COLLABORATEURS UIT ROEPING, ZIJN GEZICHT GEWASSEN EN ZIJN NEUS
GEPOEDERD!" 't Pendant v/d Risièra is 't Ruim v/d Slavenschepen, "VOLGESTOUWD MET ZWARTE
LICHAMEN, TERUGGEBRACHT TOT EMBRYO'S I/D BUIK V/D GESCHIEDENIS; Vélen Ònderwèg Verlóren,
lijken opgeslokt door de Oceaan & Volkomen Verslonden Door De HAAIEN, Ànderen Die Méér Dóód Dàn
Lévend aankomen aan de andere kant van die Gróte Wateren, úit de Buik v/h Schip tussen Bloed & Vuil
òp 't Strand Geworpen, op de Andere Oever aangespoeld tot Rampspoed van hèn èn van àllen die nòg
kómen GÁÁN"! Tijdens haar werkzaamheden als curator mijmert LUISA over háár àfkomst! Háár Jóódse
familie kwam òm i/d Risièra & haar Váder heeft 'n familiegeschiedenis die doordrenkt is van slavernij èn
Onderdrukking! Luisa's Váder heeft haar ook altijd Verhálen verteld over 'een andere Louisa'! Díe Spaanse
Luisa de Navarrete spreekt ook tot ons vanuit de bewaarde processtukken van de INQUISITIE! Déze schrandere Afrikaanse slavin, gehuwd met 'n Spanjaard, maar ontvoerd door Caraïbische INDIANEN, kan na haar ontsnapping de gehaaide inquisiteurs bespelen door
'haar persoonlijke geval op 't tweede plan' te plaatsen & te spreken over goud in plaats van over magie?! Luisa's overpeinzingen worden verder gevoerd door de dagboeken van de verzamelaar Diego de Henriquez: dàt ìs natuurlijk 'n associatieve aanpak - via de dagboeken sijpelen heel veel verhalen de roman binnen - maar dat behoort nu eenmaal tot de vrijheid v/d Schrijver!? En hoewel Magris' roman dus heel sterk gedocumenteerd is, blijft het een werk van de Verbeelding! Òf zóàls híj het zèlf verwoordt: de schrijver Wèrkt met Inventie!!!

Op basis v/d Realiteit 'VÌNDT' hij zaken die waarachtig zijn! Magris' eruditie spàt van de bladzijden, al komt ze nergens geposeerd over.

Zijn stijl is poëtisch, váák bewùst hèrhálend, 'n enkele keer breedsprakig, maar altijd weer meeslepend! Zijn medeleven met de slacht-offers is groot, zijn analyse van de daders vlijmscherp. Want Magris is, als zoon van een verzetsstrijder, niet mals over de verraders...

Híj TÓÓNT ons ònòmwònden, ìn schèrpe bewoordingen, zijn absolute verontwaardiging. De kreten van de Joden in de Risièra èn ook de kreten van de slaven in de romp van de slavenschepen zijn voor hem een waarheid die de mensheid onder ogen MÓET zíen.

'NON LUOGO À PROCEDERE' - buitenvervolgstelling - zó luidt de titel van zijn boek cynisch in 't Italiaans!

Nèt díe buitenvervolgstelling, de gedachte dàt 't àllemaal zó èrg nòg níet ìs gewèèst èn dàt HÈT nú wel àfgelopen ìs, betwist Magris met vlammende pen!

Met dank aan Sofie Messeman!

Claudio Magris HET MUSEUM VAN OORLOG Vertaling Linda Pennings, De Bezige Bij; 320 blz. €25 ~


13 mei 2017 - bewerkt op 16 mei 2017 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende