27674 Zaterdagochtend 4 maart 1967 ben ik naar Is-
TANBUL
VERTROKKEN [Mòr
was toen alweer zo'n drie maanden
in Sdeh Boker middenin de Negevwoestijn naast Avdat]!
Het was zulk mooi weer, dat ik niet tot maandag wachten wou:
na de koffie zei ik Rie & Henk gedag, en liep naar de IJweg in Zwanenburg; alles ging vlot!
Kort na de middag was ik al met drie liften bij de grensovergang ELTEN! M'n zwarte koffertje gebruikte ik daar als schoolbord,
en schreef er met grote letters BAGDAD op! Dat zagen een paar Duitsers, ze reden achteruit en pikten me op, en zo kwam ik in Düsseldorf. "DAT GAAT GOED!" dacht ik, maar ik heb daar úren gestaan, en verder dan Keulen kwam ik niet. Niet erg, ik was er altijd al graag! Zondagochtend ben ik in de Dòm naar de hoogmis gegaan. Daar verzamelden de Kruisvaarders zich voordat ze naar Jerusalem gingen, dus ik ook. En ik denk dat zijn evenmin dachten aan de eindeloos lange weg daarheen? Welnee, je kijkt niet verder dan één
dàg vooruit, totdat ineens het einddoel Rome of Jeruzalem vóór je ligt! Ook Keulen zelf, als je dáár voor het eerst heengaat:
je ziet die twee hoge torens al op grote afstand heel klein maar duidelijk voor je; dàn krijg je tranen in je ogen, de droom
is eindelijk werkelijkheid geworden! Tien ik uit de kerk kwam, regende het en 't viel niet mee om te liften. Onderweg
zag je allemaal auto's met ski's op 't dak, terug van de wintersport, maar er gingen er ook nog veel héén! 't Wàs
'r dé ideale tijd voor, lekker in de zon op een terrasje zitten, après-ski! Maar wintersport is niets voor mij, ik ben
veel te bang om mijn benen te breken! Ik ben toch nog tot Stuttgart gekomen & pakte meteen de tram naar
Hilde, mijn oude vriendin van mijn vakantie naar Denemarken,
acht jaar geleden.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende