In '67 was Gamal Abdel Nasser dé machoprez! Kees vertelt verder! Om 2 uur was ik bij BUZA op Plein 20: de dame daar was ook heel vriendelijk, zij hielp me vlug & handig door de moeilijkheden! Nog geen doopbewijs? Dan hoefde ik maar op een stuk papier 'I declare herewith that I am of Christian faith' te schrijven en te ondertekenen! Dat was voor Irak. Ik heb het er steeds een beetje moeilijk mee gehad, met die verklaring. Het gaat toch niemand wat aan wàt je voor geloof hebt? En het is duidelijk dat ze in díe landen alleen maar willen weten dat je geen Jood bent! Maar goed, iedereen wéét dàt 't een formaliteit is, in mijn geval geen leugentje zelfs, niet iets om je te weerhouden toch nog door het Midden-OOSTEN te reizen?!! Ik kreeg twee formulieren om in te vullen, en met wat ik nog niet wist, hielp ze mij! We stelden samen de duur v/h Verblijf vast & de grensovergangen: dat hoefden geen steden te zijn, maar alleen Turquie-Syrië enzovoorts. In het Frans, zó gìng dat toen! Voor Syrië & Iraq had ik referenties nodig: de adressen kreeg die ik van mijn vriend HK gekregen had, kwamen nu al goed van pas; de naam van Faik Thomas in Bagdad schreef ik in het Arabisch, dat vond ze geweldig!!
Ze kon zelf de cijfers van 1 tot 10 schrijven, maar meer niet. Nu moesten mijn paspoort & pokkenbewijs opgestuurd worden naar Brussel, en dan kreeg ik binnen 10 dagen bericht?! Het visum voor Syrië kostte
f19,22 & voor Iraq
f7,94. Met de kanselarij-rechten van
f16,-- erbij kostten ze
f43,16. Wàt 'n geld voor die stomme visa! [Mòr was woensdag 3 mei woest over 3 Jor-daanse Dinar voor 'n visum: ik had zoiets nog nooit meegemaakt, maar ik was de Mandelbaumpoort al gepasseerd & kon niet terug?!] Bij de GG&GD in Nijmegen was ik op 1 februari
f12,50 kwijt voor een pokken-revaccinatie & tweemaal tetra-inenting tegen vier ziekten! Op 6 januari heb ik ook een internationaal rijbewijs gekocht, 'n onooglijk papieren ding met 'n kartonnen omslag. 't Wàs voor wel 100 lamden geldig, geloof ik, ik heb ze niet geteld. Maar ik had er ook nog één dat door de KNAC afgegeven was op 31 januari, dat geldig was voor maar 19 landen, èn met 4 stempels v/h Min. van Verkeer & Waterstaat: dat was wel geldig in Iraq & Iran, maar niet in Turkye of Egypte, die wel weer i/h eerste stonden! Raadselachtig, maar goed, ik mocht overal rijden, en ik heb het ook een paar keer gebruikt, ook al heeft er natuurlijk nooit één agent naar gevraagd.
[Kees
was toen 30
& Mòr pas 22 na 13 maanden
in het kamp Vledder........ Veel verschillen & meer
overeenkomsten dus in onze levensloop, leer- & werkervaringen,
religieuze (RK/NH) achtergronden, politiek (?KVP/PSP!),
onze 'documenten' & (gedegen/provo)
'intenties'....!]
|