27640 nu sluit zich die kring zodat in de toekomst
54b
HET NIEUWE
WEZEN NOGMAALS DIE
GEHELE WEG VAN GEBOORTE
TOT OUDERDOM EN DOOD DOORLOOPT?
DAARUIT KUNNEN WE ALDUS
ZÍEN DAT OOK VOOR DIT ZG. BOEDDHISME,
NET ALS IN DE ANDERE INDIASE HINDOEFILOSOFISCHE EN -RELIGIEUZE LEERKRINGEN,
ZO'N 'WEDERGEBOORTE' HUN GRONDTHEMA VORMT, WAARAAN OOK DIE BOEDDHA
NOOIT TWIJFELDE NAAR HET SCHIJNT!
OOK VOOR HEM IS HERGEBOORTE EENVOUDIGWEG HÈT VOORNAAMSTE UITVLOEISEL
VAN DE ONBEPERKTE GELDIGHEID VAN AL DIE CAUSALE WETTEN & FANTASTISCHE REGELINGEN?!
Hoe ìs het dan toch nog te rijmen met zo'n bewering als dàt er géén duurzaam 'ik', geen 'doodoverlevende ziel'
v/d MENSCH ìs!? Want je kunt toch alleen dànspreken van 'wedergeboorte', àls 't éénzèlfde ziel is die dan in zo'n toekomstig leven
die nawerkingen van haar huidige tegenwoordige werken moet blijven ondergaan?
"Genetische kwaliatieve erfelijke" gevolgen?
Voor lange tijd
zagen westerse toe-/beschouwers van oosterse filosofie
in dit laatste punt van het boeddhistisch denken dan 'n innerlijke tégenspraak?!
Maar voor de boeddhist bestaat die blijkbaar niet!?
Want hij spreekt van wedergeboorte níet in díe zin,
als zou elk nieuw-geboren wezen identiek zijn met al datgene, door welks 'schùld' het 't aanzien krijgt -
dàt ZÓU inderdaad dé erkènning zijn van 'n conti-nú voortdurend 'zèlf' i/d mens; 't nieuwe wezen is aan de andere kant
toch ook weer niet ècht 'verschillend' v/h 'voorafgaande', omdat 't, ingevolge de noodzakelijke samenhang van àl 't 'gebeuren', wetmatig úit 't 'oude' voortgekomen is? Die hele vraag bestaat voor zo'n boeddhist in déze vorm hoegenaamd níet,
omdat voor hem zowel de oude als de nieuwe 'ziel' alreeds zondermeer
ieder ogenblik KÀN ontstaan èn vergaan!
De causale samenhang, die tot weder-
of hèrgeboorte léidt, bestaat voor hem niet tussen dìt 'leven', of déze 'persoon' &
't àndere leven of die andere persoon als geheel - want in werkelijkheid bestaan dergelijke tijd-
ruimtelijke eenheden niet - maar met betrekking tot de dharma's àfzonderlijk? Òmdàt ÀLLE Léven líjden ìs,
luidt dus nu vervolgens dé àllesbeheersende vraag: 'hoe kan de eeuwige kringloop van lijden
tot nieuw lijden verbróken worden'? Z'n oorzaak kan hij vinden in de 'wìl',
& die weer in 't 'niet-weten'!!!
Indien we als mensen aldùs ÀLLE begéérte,
alle háát, ÀLLE wènsen konden àfleggen, àls wij ònze zìnnen níet stééds wéér zóuden gaan blijven stellen
op al die vergankelijke objecten van deze wereld, èn dan vervolgens op díe wijze redelijke, wétende, verlìchte wezens
nu zouden kunnen gaan worden, die deze kringloop in z'n causale verbondenheid doorzíen -
dàn pas zou 't mogelijk moeten zijn hem voor-goed te verbreken
èn ervan verlòst te worden.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende