27465 vóór de Spìltijd waren rituele dierenoffers


nog
centraal in
het zoeken naar
religie! 't Goddelijke werd
beleefd in gewijde drama's
die je naar 'n anders zijnsniveau
tilden, zoals 'n goede theatervoorstelling nu nog kan doen?

De wijzen uit de Spìltijd veranderden dat; ze hechtten nog steeds waarde aan rituelen,
maar gaven die 'n nieuwe ethische betekenis & stelden moraliteit centraal in het geestelijk leven!

Dé énige manier waarop je 'G d', 'Nirvana', 'Brahman' of dé 'Wèg' kòn ontmoeten, WÀS juist dóór 'n Léven van Compassie.

Religie stond voortaan zó gelíjk áán compassie. Tegenwoordig gaan we er vaak vanuit dat we voor onszelf moeten hebben bewezen dat "G d" of HÈT "Absolute" bestaat, voordat we 'n religieuze levensstijl aanvaarden? Dat is 'n goede wetenschappelijke praktijk:
eerst stel je een principe vast, pas daarna kun je 't toepassen! Maar de wijzen uit de Spìltijd zouden zeggen dat je juist
daarmee 't paard àchter de wagen spant?! ÉÉRST moest jij je wijden aan 't ethische even, pas daarna zou jouw
gedisciplineerde & vanzelfsprekende goedheid - níet metafysische overtuiging - je op 't spoor zetten vàn
de transcendentie die je zòcht! Dit betekende dat je bereid moest zijn òm te veranderen...

De wijzen uit de Spìltijd waren niet van plan om aan hun volgelingen 'n beetje morele
'verheffing' te bieden, waarna die zich weer met hernieuwde kracht op hun
gewone, egocentrische leven konden blijven
storten: hun doel was
een heel ander
MENSCH te
scheppen.

02 apr 2017 - bewerkt op 04 apr 2017 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende