214/215 op deze traditie zou 'n gemeenschappelijke

hermeneutiek van de diverse godsdiensten in onze gevaarlijk gepolariseerde wereld de nadruk moeten leggen. ['t Is maar net welke as-sociaties je wel of niet ter beschikking hebt om af te stoten & aan te trekken, uit te roeien of in te richten?!] Joden, christenen & moslims moeten eerst onderzoeken wat de tekortkomingen van hun eigen heilige boeken zijn & pas daarna, met bescheidenheid, ruimhartigheid & welwillendheid, luisteren naar de exegese van anderen. [Zonder die instelling blijf je steken bij monomane dictatoren & asociale barbaren]!

Wat zou 't inhouden als de hele Bijbel (alle Bijbelboeken & allerlei andere 'heilige geschriften' werd(en) geïnterpreteerd als 'n 'commentaar' op de 'gulden regel'? 't Zou i/d eerste plaats begrip vereisen voor andermans heilige teksten! Rabbi Meïr heeft gezegd dat geen enkele uitleg die haat zaait of zich laatdunkend uitspreekt over andere wijzen, aanspraak kan maken op geldigheid. Tegenwoordig moeten tot die 'andere wijzen' ook 'n Mohammed & 'n Boeddha, of de RISJI's uit de Rigveda worden gerekend. In de geest van Michael Fishbanes lezing van Micha's aanvulling op Yesjayahoe/Jesaja zouden christenen (eindelijk eens) moeten ophouden om de TaNaCh als 'n voorspel op 't christendom te zien & de inzichten v/d rabbijnen ècht op waarde moeten/kunnen leren schatten: joden zouden de joodsheid van Ye(ho)sjoe(a) & SP/Sja'oelPaulos moeten kunnen (h)erkennen & waardering (naast redelijke kritiek) leren opbrengen voor de zg. Kerkvaders?

Augustinus stelde dat de bijbel ons (eigenlijk) niets dan LIEFDE leert: hoe moeten we de slachtpartijen van Yosjoea/Jozua daarmee rijmen, het vertekende beeld dat de euangelies geven v/d Farizeeën, & de 'definitieve' veldslagen in Openbaring? De 'brave' August adviseerde ook al dat deze passages EERST in hun historische context moesten worden geplaatst & VERVOLGENS moesten worden bestudeerd zoals we hier eerder & vaker hebben besproken. Hoe zijn ze in het verleden geïnterpreteerd? En werpen ze enig licht op het gebrek aan liefdevolle welwillendheid in 't hedendaags debat & de huidige politiek?

In september a.s. (& de tussenliggende tijd) kunnen we vast 'oefenen in medemenselijkheid & menswording': te vervelen hoef je je dus niet.