# 2 ff 2 daagjes in een notendop

Ben ik weer, mét hoofdpijn. Jeetje, ik voel me nu al alsof ik op Alaska ben neergestreken. Het is zooo koud! En hetnis pas 18 september... Gelukkig zit ik over 2 weken om deze tijd in Turkije. Even ontsnappen aan de kou! Ik vind het najaar best heel gezellig en binnen in huis is het dan knus met kaarsjes enzo, maar ik kan er gewoon nietngoedntegen en moet dan soms echt even in bed gaan liggen om op te warmen. En ik heb nog geen leuke/goede winterkleding, dus ik loop in dingen die net iets te koud zijn. -oh, how I wish to go shopping - Dat kan gelukkig bijna, want heb bijna weer geld!!
Verder pieker ik teveel. Morgen naar mijn nieuwe behandelaar van de DGT. Hoop dat het me lukt om een beetje in kaart te brengen hoe het met me gaat. En dan graag niet alleen op eetstoornisgebied, want uiteindelijk is dat niet waar het echt ten diepste om gaat. Ik...

*EN TOEN GING DE BEL EN ZAT IK DE REST VAN DE AVOND TOT 2U IN DE NACHT BIJ DE BUREN*

Nou, daar ben ik weer. Sorry van deze onderbreking. Ik stond vanmorgen vrij positief op. Ik kreeg energie doordat ik op tijd op stond en niet uren op de bank in mijn pyjama bleef hangen. Vervolgens had ik mijn eerste afspraak met mijn nieuwe behandelaar. Wat fijn was :-) Echt een heel lieve fijne vrouw. Heel spontaan en menselijk en begripvol en meedenkend. Dat ik dus meteen "zin" kreeg om aan de slag te gaan. Ik zal nog een blog wijden aan hoe het
er nu een beetje uit zal gaan zien. Daarna weer even een botsing met mama gehad. Wat nu erg veel gebeurt.
Nou, daarna kwam een oud exgroepsgenootje, want die ging een fiets van ons overkopen. Het was een fijn, kort maar krachtig weerzien. Waar een fiets verkopen via facebook al niet goed voor is ;-) I hope she takes care of herself! Trouwens superraar dat wij praktisch hetzelfde bmi hebben, ze is zo mager en ziet er zo slecht uit!

En zo begon ik dus de dag met goede moed. Ggz was fijn, ik voelde me vrij actief en ondernemend en vol plannen en nu zit ik als een dood musje op de bank. Misselijk en moe, twijfelend over alles, tot last, te veel en het liefst ga ik slapen, maarja, dat kan niet, want dat is zwak. Mama mag dat niet weten,dus het kan niet. En zo ben ik dus elke dag prestatiegericht bezig. En dat maakt me verdrietig. Het is zo druk in mijn hoofd.
En ik heb buikpijn, mijn darmen gaan weer achteruit.

Liefs - en verder gaat het ok hoor :-)