2.2/43 Agressie Bekgevecht Criminalis-/Deformatie?

EGOTISME FISTFUCKERIJ GROOTHEIDSWAANZIN HUICHELARIJ/IDIOTIE! Òmdàt kerkhistorische visies tot voor kort nogal eens vanuit confessioneel & níet zèlden óók polemisch standpunt tot stand kwamen, dienen we ons van meet af aan van mogelijke confessionele èn ideologische vooroordelen bewùst te zijn èn van selectiemechanismen, waardoor bijvoorbeeld experts inzake de oudste concilies veelal onder orthodoxe historici, omtrent de Middeleeuwen onder rooms-katholieke en voor wat betreft de Reformatie onder protestantse au-teurs te vonden zijn. Gelukkig is er op 't punt van uitwisseling & onderlinge kritiek in de laatste halve eeuw veel vooruitgang geboekt ... We wéten bóvendíen dàt géén geschíedschrijver eraan ontkomt òm mèt een bepáálde BEDÓELING te schrijven of minstens vanúit een bepaalde gezìchtshóek?! Er bestaat géén archimedisch pùnt, géén "BIRD'S EYE PERSPECTIVE" óver 't VERLÉDEN, dat ìmmers alléén ìn-direct dóór getuigenis èn traditie, dóór BRÒNNEN èn artefacten (diverse monumenten, ruïnes, de- èn relicten, geschriften & restanten) tòt ÒNS kòmt!? Íedere níeuwe auteur ìs àfhànkelijk vàn zùlke getuigenissen & bronnen, waaruit hij of zij móet selecteren! Zó ìs de ge-schiedschrijving dan ook nóóit en te nìmmer ècht vòltóóid, omdat zich tèlkèns níeuwe bronnen áándienen èn níeuwe selecties úit deze bronnen! De actuele kerkgeschiedenis, zoals de historiografie in het algemeen, gaat niet meer uit van één methode, maar gebruikt nu verschillende methoden òm de kerkgeschiedenis te bestuderen (methodenpluralisme)! Sommigen wijden alle aandacht aan de ontwik-keling van ideeën (ideeëngeschiedenis of intellectuele geschiedenis), ànderen GÁÁN dé Lange Màrs dóór onze instituties (institutionele geschiedenis), wéér anderen wìllen de lòtgevallen v/d ènkeling òf de kleine groep op het spóór komen & de geschiedenis v/h dagelijks Léven beschrijven (HISTOIRE VÉCUE, de school v/d Annales) òf graag de mèntaliteit vàn 'n cultuur of cultuurperiode in beeld brengen (mentaliteitsgeschiedenis)!? Biografieën, de geschiedenis an STÀD èn stréék, sociale èn etnografische geschiedenis maken gewoonlijk van meerdere methoden tegelijk gebruik?! De geschiedenis v/d theologie, v/d christelijke léérstellingen & v/d òpéénvòlgende spirituele bewegingen vráágt òm 'n éigen methodiek, die intellectuele geschiedenis, de biografie & de studie v/h oeuvre vàn bepaalde belangrijke figuren verbìndt mèt 'n vísie op 't wìsselend tíjdsgebeuren èn de geografische context, alsook met de mentaliteitsgeschiedenis van die betreffende periode! 't Methodenpluralisme hóeft dùs géén wáterdìchte schéidingen TÙSSEN de methoden òp te leveren en sòms ìs de ìntegrátie vàn zùlke methoden nódig òm 't historisch 'plaatje' zo schèrp mogelijk te kùnnen kríjgen?!! In Mòrs 'geval' liggen de eerste wortels vàn 'deze processen' ongetwijfeld verborgen i/d tweede helft v/d jaren '40 & 't eerste deel van de vijftiger jaren van de vorige eeuw: gèk op oude boeken & ruimtes, Veluwse Houten Boerderij-Schuren, Bakhuizen, Stoffige Zolders, Hutkoffers, de archeologische bezigheden van Mééster Van Sprang aan de Oude Telgterweg & de Konijnenwal, Heidevelden met Grafheuvels, Urnen, Migranten & al die anderen 'schateilanden'; landkaarten, bijbelboekrolverhaaltjes, sprookjes, mythen, legenden, Indiase & Chineze (eigen)wijzen & 't spel der ontmoetingen 'onderweg' TÙSSEN de Vale Ouwe & 't Mìdden & Vèrre Oosten, Hellas, Chermon, Sinaï, Ararat, Himalaya, Fuji & de Zandverstuivingen, Heidevelden, bossen, weiden, rietvelden, beken, bronnen, kwellen & Wellen?! Één naam is al voldoende om die legendarische associaties tevoorschijn te roepen van Harpmeer & Dóde Zoutzee, Róde Zee & Méditerranée, Indische & Stille Oceaan ~