197b Díe twee laatste regels waren de enige troost

DIE IK BIEDEN KÒN!
Méér kòn ìk er níet van máken & 't wàs ÉSÀV dúidelijk níet genóeg! Hij spròng wóedend óveréind & schrééuwde:
"Ìk wìl ú géén verdríet dóen & daarom zàl ìk Ya'akov pas dóódslaan nádát ú gestòrven bènt, maar één ding ìs zéker, Híj Zàl Zíjn Váder Géén Dàg Óverléven!"
Híj rende z'n tent uit, verliet mèt z'n 2 vrouwen 't kàmp: ík was 'r vrijwel zeker vàn dat hij bij Ishmaël z'n troost zocht! Hij hàd z'n bedreiging zó lúid úitgeschreeuwd dat 't me niet verbaasde dat 't héle kamp 't hoorde & wie 't niet gehoord had zou 't al gauw ter ore kómen! 't Duurde niet lang of Rivka kwam m'n tent binnengeschuifeld, zo BÀNG als 'n aangeschoten konijntje, met Ya-kov àchter zich aan!
'Ik heb gehoord dat Esav de zoon die jij gezegend hebt, vermóórden wil,'
zei Rivka. Ik zweeg lange tijd: ik hoorde zowel Yakov als Rivka onrustig ademen! 'Dàt is me niet ontgaan!'zei ik tenslotte. Rivka verwachtte blijkbaar dat ik iets zèggen zou: ìk zei níets! Ìk vònd dàt die samenzweerders zèlf maar hùn problemen moesten leren oplossen! 'Yakov móet híer wèg!' zei Rivka.

'O!'
zei ik. Ìk hàd géén zìn meer: Esau zou z'n verder leven i/d woestijn doorbrengen, Yakov moest z'n heil i/d vreemde zoeken: ìk vond nú dit leven zó vermoeiend, 't hàd me níet gebràcht wàt ìk ervan gehoopt had, 't was beter geweest als 't mès van Avram/Ibrahim dáádwèrkelijk hàd tóegestoken, dan had ik dìt niet hoeven meemaken?
'Hij moet naar Haran gaan, naar Laban m'n broer, want dáár ìs hìj veílig!'
zei Rivka & ik stemde niet toe & keurde níet àf, ik was léég vanbinnen & trof in m'n geest niets méér aan dan moedeloosheid!
'En bovendien,'
zei Rivka,
'stel je voor dat Yakov óók 'n hittitische tot vrouw neemt: we hebben al genoeg ellende van die vrouwen van Esau met hùn ozo gruwelijke goden? Yakov móet trouwen met 'n meisje uit míjn familie!'
Ik werd wakker uit m'n lethargie, want dìt klonk mij als 'n god-lijke òpdracht i/d oren: ìk hàd dé júiste ZÓÓN tot opvolger gemaakt, maar wat zou m'n beslissing waard zijn als Yakov trouwen zou met de verkeerde? Ìk wìlde dat m'n Vòlk dé GÒD van A'dàm, No'àch & Avram èrven zou & géén àndere! Ik wilde 'n moeder voor m'n klein-kinderen die ònze Verhálen zúiver DÓÓRGEVEN zou, èn Wáár zóu Díe beter te vinden zijn dàn ìn ònze éigen Familie?

Ik zei tegen Yakov
'Vertrek vanhier, ga naar Haran & trouw met één v/d dochters van Lavan, je moeders broer!'
Dìt is 't laatste wat ik zei tegen m'n zoon die uitverkoren had & ik hoorde dat hij de volgende dag inderdaad vertrok: Ribka huilde maar ik níet want m'n tranen waren al jaren op & ook Esau zag ik níet terug! Ik hoorde dat hij 'n 3e vrouw nam, dochter van Ismail, waarschijnlijk omdat hij dacht daarmee bij mij in 'n goed kwam omdat 't 'n meisje uit de familie was? 't Enige wat Híj ermee bevestigde was z'n verwantschap met Ismail, de man door mijn vader terecht verstoten! Làng heb ík níet meer te leven: 't zìt èròp! Ik mag niet mopperen: Ribka was 'n goede vrouw voor me èn ik BÈN ríjkgeworden. M'n bezittingen zijn zó talrijk dat ik ze niet kàn overzien maar voor mij had 't niet gehoeven?! Mijn levensdrift is in mij àltíjd 'n téér plantje gebléven, de dood tròk aan mij van jongsafaan!


ÀLS ik gestorven ben, word ik beloond met eeuwig vergeten, & níets kàn míj ìn 't dódenrijk nog ráken; éindelijk zàl ìk rùst hèbben: ik dank g d dàt hij/zij/'t ònze lévens éindig gemaakt heeft al met al!

15 dec 2014 - bewerkt op 15 dec 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende