1942: m'n vader moest naar kamp Junne/Erika@Ommen
Als hij 't níet overleefd had, wat letterlijk & figuurlijk doodgewoon was in die jaren tussen 75 & 70 jaar geleden dan was ik niet geboren een half jaar nadat hij werd doodgeschoten op woensdagmiddag 13 december '44! Zó simpel was dat? Zoiets gaat natuurlijk ook op via èn voor àl die andere mensen op aarde: als deze of gene niet toen en daar iemand ontmoet had of dit of dat al of niet gedaan had dan: ..., vul zelf maar in! Hèt verschil is wèl dat 'gewone' ziekten & ongelukken níet precies hetzelfde zijn als de oorlogshandelingen, Steden e.d. Bombardementen, Mijnenvelden, Drones, Clones, Twilight Zones & Herhaalde Collateral Damage, Massamoord, Friendly Fire, Rawagede, Srebrenica, De Pùnt, her & der en haast bijna overal vroeger of later 'hoe dan ook' etceterara ........
In '42 waren er nog joodse scholen, waar leraren hun uiterste best deden om in die abnormale tijden voor die kinderen alles zo normaal mogelijk te láten lopen, dus nam men ook een normaal eindexamen af?! Lou de Jong (v/d latere zg. Aantjesaffaire) schreef erover & hij haalt Presser aan: 'Één meisje, Liza Cahn heette ze, was daarbij de beste en de rector overhandigde haar dan ook 't diploma met 'n erg aardige toespraak i/d volledige lerarenvergadering. Na afloop daarvan bleef dat kind staan met haar diploma in haar hand & vroeg of zij ons nog iets vragen mocht? Zij wou ráád van ons hèbben: ze stond voor een heel moeilijke beslissing! Wàt wàs 't gevàl? Ze had 'n op-roep gekregen voor de zogenaamde arbeidsinzet in Duitschland en nu wisten we geen van allen precies wàt die arbeidsinzet wàs, maar wèl begrepen we dàt hier verschrikkelijke dingen àchter kònden schuilen en nu wou dat meisje WÉTEN wat zíj dóen moest?! 't Ongeluk was, dat wij zo goed wisten wat ze níet moest doen, we wisten wèl wat ze níet moest doen, één van ons zei nog: "NÍET GÁÁN, Liza, niet gaan!", maar wàt zij nou wèl moest doen, wel móest doen, dàt konden we haar niet zeggen, dat konden we haar niet aanraden, & zó stond ook dàt kind dáár tegenover díe oudere mensen van wie zij wat wou horen èn wíj kònden haar níets zèggen. En ik herinner me nog heel goed hóe wij daar met z'n allen ons hoofd bogen naar die tafel, naar beneden keken, háár gewoon niet aan durfden kijken. Ja, zó Gìng dàt Tóen, Liza Cahn is weggegaan en nu, nú weten we achteraf dàt ze een paar dagen na aankomst in Auschwitz in de gas-kamer vermoord is ~ mèt haar zusje!' De Jong: Station Muiderpoort - dit moment moet je vasthouden omdat 't één ding aantoont, nòch Liza, nöch haar lyceumrector, noch Presser, haar leraar, nòch één van de anderen, hàd er toen enig denkbeeld van dat die zg. Arbeidsinzet in Duitsland betekende dat veruit de meeste gedeporteerden onmiddellijk vermoord zouden worden! Èn nu nòg is 't ........
In '42 waren er nog joodse scholen, waar leraren hun uiterste best deden om in die abnormale tijden voor die kinderen alles zo normaal mogelijk te láten lopen, dus nam men ook een normaal eindexamen af?! Lou de Jong (v/d latere zg. Aantjesaffaire) schreef erover & hij haalt Presser aan: 'Één meisje, Liza Cahn heette ze, was daarbij de beste en de rector overhandigde haar dan ook 't diploma met 'n erg aardige toespraak i/d volledige lerarenvergadering. Na afloop daarvan bleef dat kind staan met haar diploma in haar hand & vroeg of zij ons nog iets vragen mocht? Zij wou ráád van ons hèbben: ze stond voor een heel moeilijke beslissing! Wàt wàs 't gevàl? Ze had 'n op-roep gekregen voor de zogenaamde arbeidsinzet in Duitschland en nu wisten we geen van allen precies wàt die arbeidsinzet wàs, maar wèl begrepen we dàt hier verschrikkelijke dingen àchter kònden schuilen en nu wou dat meisje WÉTEN wat zíj dóen moest?! 't Ongeluk was, dat wij zo goed wisten wat ze níet moest doen, we wisten wèl wat ze níet moest doen, één van ons zei nog: "NÍET GÁÁN, Liza, niet gaan!", maar wàt zij nou wèl moest doen, wel móest doen, dàt konden we haar niet zeggen, dat konden we haar niet aanraden, & zó stond ook dàt kind dáár tegenover díe oudere mensen van wie zij wat wou horen èn wíj kònden haar níets zèggen. En ik herinner me nog heel goed hóe wij daar met z'n allen ons hoofd bogen naar die tafel, naar beneden keken, háár gewoon niet aan durfden kijken. Ja, zó Gìng dàt Tóen, Liza Cahn is weggegaan en nu, nú weten we achteraf dàt ze een paar dagen na aankomst in Auschwitz in de gas-kamer vermoord is ~ mèt haar zusje!' De Jong: Station Muiderpoort - dit moment moet je vasthouden omdat 't één ding aantoont, nòch Liza, nöch haar lyceumrector, noch Presser, haar leraar, nòch één van de anderen, hàd er toen enig denkbeeld van dat die zg. Arbeidsinzet in Duitsland betekende dat veruit de meeste gedeporteerden onmiddellijk vermoord zouden worden! Èn nu nòg is 't ........
21 jun 2014 - bewerkt op 23 nov 2014
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 21 apr 2023 44285 Stenen Tijdperken: Verleidelijke Godsbeelden
- O 20 apr 2023 44284261 Er woonden al Joden in Antiochië sinds de
- O 20 apr 2023 44281 260 Er waren volop armen in de stad en op de
- O 20 apr 2023 44280259Hoogstmerkwaardig hoeveel soorten dromen &
- O 19 apr 2023 44279258OudeLiedjes,JoligeMelodietjes,MallePietjes
- O 19 apr 2023 44278 257 Zo’n 400 jaar later, in 386 na Chr./A.D.
- O 19 apr 2023 44277Knijp droog, verdeel, heers & pest maar raak?
- O 19 apr 2023 44276256Ondergronds, uit ‘t licht, was geen moeite
- O 19 apr 2023 44275 255 Nòg frappanter (tenminste, voor wie niet
- O 18 apr 2023 44274 254 In Vigna Randanini zijn echter kochiem
- O 18 apr 2023 44273 253 I/d 2e/3e eeuw, toen twee rivaliserende
- O 17 apr 2023 44268252 Vroege synagogen waren dus zeker geen
- O 17 apr 2023 44267 251 De namen i/d Misjna zíjn die van wijzen
- O 16 apr 2023 44266 Met àndere woorden: de prachtige, overvolle
- O 16 apr 2023 44265 250 De tekens die om een menselijke figuur