149btsodb verlangens perversiteiten bokken geiten?


Immanuel Kant had als kritiek op die Gulden Régel, dat zij geen rekening hield met het feit dàt de verlangens van mensen vaak uiterst geperverteerd zijn! Níet àlles, zei hij, wat zij verlangen is wáárd om vervùld te wòrden? Er zijn ook onder die verlàngens dingen waar al met al geen gezònd Mènsch naar háákt èn die totaal dwáás, dòm èn zéér verdraaid zijn. Daarin heeft EK gelijk, dat die zin niet geschikt is òm àls gròndstelling in de ethiek te blijven functioneren! Maar daar voegt TS meteen aan toe dat hij vreest dat zó'n fundamentele zin in 't Gehéél níet te vìnden ìs? 'n Ethiek die zich laat samenvatten in één zìn, komt aan de èchte problemen niet toe èn ìs àltíjd benéden de maat! Zij kàn nooit géven wat van ethíek ten diepste verwacht moet kunnen worden. Ethiek immers is vooral 't àfwegen van wat het zwaarst is & wat 't zwaarst díent te wegen? Ethiek vereist 'n fantasievol, hoopvol, liefdevol & sensibel lúisteren naar 'G ds levende stem' & úit dìt gehóór kòmt de gehóórzáámheid vóórt, die niet ìs VÀST te lèggen ìn één zìn of één Régel, omdat zij altijd 'n aangevochten èn aanvèchtbare wèg gáát. Yèsj ZÈGT dan ook, dat we ons moeten ìndenken ìn dé ÀNDER, dàt we ons dóör hèn vanuit hùn nóód & zòrg zó aangezien moeten weten, èn dàt we ons héél góed kùnnen voorstellen wàt zij van ons verwachten?! Dàt veréist 'n voortdurend eerlijk & bedachtzaam openstaan náár dé ÀNDER, mèt de vráág in ons hart: wàt verwàcht men van òns!? Daarvoor, zo is Yesjoea's àntwoord, is 't nódig om jezelf te blijven afvragen wat JÍJZÈLF in zó'n geval aan jóu gedaan zou willen hebben. En dat kun je in alle zuiverheid weten èn daaraan kun je, in navolging vàn hèm, óók voldóen. En dàt 't dàn niet om perversies van jouw eigen verlangen & hópen gáát, dàt is immers iets wat vanzelf spreekt?! Maar ook dat kun je met 'n beetje goede wil wel onderscheiden. In de nood ìs je verlangen trouwens niet pervèrs, maar natuurlijk èn naíef-egoïstisch: dàt ìs de maatstaf (Ma'at), die Yesj ons voorhoudt. Dìt criterium geldt voor 't handelen van de ander. Natuurlijk zijn er ook mensen die zichzelf niet kùnnen liefhebben èn er niet dùrven te zíjn: zij háten of veràchten zichzelf!

Wij willen zulke mensen graag 't gevoel géven dàt ze er mógen zijn èn dàt je méétellen. Maar wàt ìs er nu mèt déze mènschen éigenlijk mìs? TS denkt vooral dìt: dat ze misschien al zeer jong niet ÈCHT GEKÈND zijn, geen liefde ondervonden hebben èn zijn àfgewezen; en is ook dàt niet vaak juist precies waarin myDi 'n 'plaatsvervangende' ròl kan vervùllen die vroeger voorbehouden was aan 'de kunsten'?
15 sep 2016 - bewerkt op 16 sep 2016 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende