144~21: vrijdag 2 november '07 ~ mydifeuilleton

Uiteindelijk
gaat 't meer om wat we van onszelf denken
dan hoe anderen over ons gaan denken: 't gaat meer om 't gezelschap van welgezinden
die in wijsheid wonen dan om allerlei kwalijke omgevingen
vol haat &
nijd.

Ik kan me pas
goed ontspannen nadat ik heb gewerkt,
luiheid ligt me helemaal niet & 't genot komt pas goed naar voren
als je het op 't juiste moment
kunt genieten?

En ook al
vergaat de hele wereld:
wij weten waar we thuishoren & altijd aanwezig zullen zijn & 'worden'!
Als we droevig zijn, terneergeslagen, bekommerd, vol zorgen, leed & pijn
dan heeft dat gevolgen voor ons hart & onze nieren,
terwijl goede woorden & gedachten ons voelen
doen oplichten, verblijden en vaak eindeloos
blijven verheugen.

Mijn ziel
heeft maar heel weinig nodig
om echt gelukkig te zijn: 'n zacht woord
is 't enige antwoord op wrede grimmigheid & brullende opgezwollendheid,
terwijl je het vuur doet oplaaien als je probeert iets met gelijke munt betaald te zetten.
Ik voel me als die gelukkige mens die in staat is om altijd & overal zonnestralen op te vangen
die altijd door de nevelige mist
van 't verdriet heen~
dringen.

We hebben ons verstand
gekregen om onze ziel lief te hebben:
dit is onze enige weg om 't goede te vinden waar 't altijd, verborgen, aanwezig is.
Wat onze vijanden niet mogen weten, dat kunnen we beter ook maar niet tegen onze vrienden zeggen? Als we elk ander willen kunnen begrijpen dan moeten we wat meer weten over achtergrond & diepte!
Wat is 'n mensenhart,
wat ons lichaam?

Als
we alleen
maar aan onszelf
denken & voor ons eigen
welzijn handelen dan betekent
dat ook meestal
misbruik &
chaos!

Terwijl
we alleen
maar echt kunnen
leven door de liefde,
door de dienst aan gemeenschap
zoals die bedoeld is waardoor onze liefde
groeit samen net ons begrip voor onszelf & elkaar:
wie goed doet go{e}d ontmoet &
wie 't kwade betracht
zaait storm &
verderf.

Als
mijn hart
weer blij is,
wat kan ik dan
anders doen dan
dat telkens
uitstralen.

Wijsheid
telt &
verstand komt met
de eigen grensloze ervaring:
de waarde van 't
verleden ligt in
onze toekomst
morgen
...
02 nov 2007 - bewerkt op 20 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende