142bgk haar woorden hadden me de adem benomen want

WANT IK BESEFTE DAT ZIJ DE WAARHEID SPRAK? WAT OP HET EERSTE GEZICHT NOG WEL OP EEN SPANNEND AVONTUUR LEEK: DE BELEGERING EN VEROVERING VAN EEN STAD, ZOU UITMONDEN IN EEN AFZICHTELIJKE MOORDPARTIJ! EN PLOTSELING WAS IK OOK WEER TERUG IN DE KAMER VAN OPKARA; ik herkende me niet meer in die woedende, wraakzuchtige man, die daar stond, met 'n mès in zijn hand, voorovergebogen over de slapende jongen die níemand Kwáád gedaan had! Ìk was de man die ononderbroken dàcht aan zijn vader die voor zijn ogen doodgeranseld was door een wrede AeGYPTische Slavendrijver! Ik zàg Opkára niet, ik was blind voor zijn onschuld, ik maakte van hèm dé man die mijn vader vermoord had! Ik híef mijn mès, en Stàk èn Stàk èn Stàk: mijn háát had me tot razernij gebracht.


De JÒNGEN was dood, mijn váder blééf dood, mijn hàrt gìng DÓÓD van Èllènde, MÌJN wráák bràcht me geen ènkel sprànkje vreugde ...

Wanhópig KLÈMDE ik me vàst aan één gedàchte: 'hèt MÓEST van god'! Maar hoe vaker ik díe gedàchte te hulp riep, des te zwàkker g d wèrd, tòtdàt Híj tenslòtte slàp als 'n váátdoek VÀN zíjn tróón víel en ík geen verontschuldiging meer VÌNDEN kòn voor míjn gruweldaad.

'Wie kinderen doodt is de wèg vòllédig kwijt,' hoorde ik Bityah zèggen. En ik dàcht: dàt nóóit wéér òf ìk kàn háár níet meer onder ogen komen! "Zwéér me," fluisterde Ráchàv, "zwéér me bij god dàt JÙLLIE míjn familie èn míj góed ZÙLLEN behàndelen. Ik HÈB JÙLLIE toch óók góed behandeld? Zwéér het me, GÉÉF me de zekerheid dàt JÙLLIE mijn vader & moeder, mijn broers & zusters èn hùn kìnderen ZÙLLEN spáren? Rèd òns VÀN díe DÓÓD!"

09 mei 2015 - bewerkt op 10 mei 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende