136 ka db zoals 't "pardeesverhaal" wel duidelijk
MAAKT, was deze reis niet voor iedereen bestemd, maar alleen voor een op de juiste wijze ingewijde elite. De eerste drie vormen van midrasj ~ PESJAT/letterlijk, REMEZ/allegorisch, DERASJ/moreel/preekwaardig ~ waren allemaal al door Philo, de rabbijnen & de filosofen gebruikt ...
De kabbalisten gaven hiermee impliciet aan dat hun nieuwe spiritualiteit aansloot bij de traditie, maar suggereerden tegelijkertijd dat hun eigen relifilospecialiteit ~ de SOD ~ er dé vervulling van was. Hun ervaring leek waarschijnlijk zo overduidelijk joods dat ze zich misschien helemaal niet bewust zijn geweest van enig conflict met de heersende opvattingen.
De kabbalisten brachten een indrukwekkende synthese tot stand: ze brachten het mythische element uit de oude Israëlitische traditie, dat de rab-bijnen & de filosofen hadden afgezwakt of zelfs hadden proberen uit te roeien, weer tot leven. Ze lieten zich ook inspireren door de gnostische traditie, die (al)weer opgedoken was in verscheidene mystieke bewegingen i/d islamitische wereld, die ze waarschijnlijk goed kenden.
Tenslotte maakten ze ook gebruik v/d 10 emanaties v/d filosofen, waarin alle elementen i/d keten v/h zijn met elkaar verbonden waren. Die open-baring hoeft niet nog langer 'n ontologische afgrond te overbruggen, maar voltrok zich DOORLOPEND IN ELK INDIVIDU, & de schepping was niet iets uit het verre verleden, maar 'n tijdloos gebeuren waaraan iedereen deel kon hebben.
De kabbala was vermoedelijk sterker op de bijbelverhalen gebaseerd dan enige andere vorm van mystiek: háár 'bijbel' was de ZOHAR, letterlijk 'de Schittering'! Dit was waarschijnlijk een werk van Mozes de LEÒN, maar het deed zich voor als een novelle uit de 2e eeuw over de revolutio-naire mysticus rabbi Sjim'on ben Yochai, die door Palestina rondzwierf & met z'n metgezellen bijeenkwam om over de thora te spreken, die door hun exegese/uitleg/invulling hun directe 'opening' bood naar de 'goddelijke wereld'. Door 't bestuderen v/d heilige (helende) tekst daalde de kab-balist steeds dieper af ìn de tekst & in zichzelf & voelde hij tegelijk dat hij opsteeg naar de 'bron van alle zijn'. De kabbalisten waren 't 'r met de filosofen over eens dat de onbegrijpelijke & schier totaal onbeschrijfbare 'transcendentie van g d' dus eigenlijk niet in woorden gevat kon worden.
De kabbalisten gaven hiermee impliciet aan dat hun nieuwe spiritualiteit aansloot bij de traditie, maar suggereerden tegelijkertijd dat hun eigen relifilospecialiteit ~ de SOD ~ er dé vervulling van was. Hun ervaring leek waarschijnlijk zo overduidelijk joods dat ze zich misschien helemaal niet bewust zijn geweest van enig conflict met de heersende opvattingen.
De kabbalisten brachten een indrukwekkende synthese tot stand: ze brachten het mythische element uit de oude Israëlitische traditie, dat de rab-bijnen & de filosofen hadden afgezwakt of zelfs hadden proberen uit te roeien, weer tot leven. Ze lieten zich ook inspireren door de gnostische traditie, die (al)weer opgedoken was in verscheidene mystieke bewegingen i/d islamitische wereld, die ze waarschijnlijk goed kenden.
Tenslotte maakten ze ook gebruik v/d 10 emanaties v/d filosofen, waarin alle elementen i/d keten v/h zijn met elkaar verbonden waren. Die open-baring hoeft niet nog langer 'n ontologische afgrond te overbruggen, maar voltrok zich DOORLOPEND IN ELK INDIVIDU, & de schepping was niet iets uit het verre verleden, maar 'n tijdloos gebeuren waaraan iedereen deel kon hebben.
De kabbala was vermoedelijk sterker op de bijbelverhalen gebaseerd dan enige andere vorm van mystiek: háár 'bijbel' was de ZOHAR, letterlijk 'de Schittering'! Dit was waarschijnlijk een werk van Mozes de LEÒN, maar het deed zich voor als een novelle uit de 2e eeuw over de revolutio-naire mysticus rabbi Sjim'on ben Yochai, die door Palestina rondzwierf & met z'n metgezellen bijeenkwam om over de thora te spreken, die door hun exegese/uitleg/invulling hun directe 'opening' bood naar de 'goddelijke wereld'. Door 't bestuderen v/d heilige (helende) tekst daalde de kab-balist steeds dieper af ìn de tekst & in zichzelf & voelde hij tegelijk dat hij opsteeg naar de 'bron van alle zijn'. De kabbalisten waren 't 'r met de filosofen over eens dat de onbegrijpelijke & schier totaal onbeschrijfbare 'transcendentie van g d' dus eigenlijk niet in woorden gevat kon worden.
19 jul 2012 - bewerkt op 19 jul 2012
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 20 apr 2023 44281 260 Er waren volop armen in de stad en op de
- O 20 apr 2023 44280259Hoogstmerkwaardig hoeveel soorten dromen &
- O 19 apr 2023 44279258OudeLiedjes,JoligeMelodietjes,MallePietjes
- O 19 apr 2023 44278 257 Zo’n 400 jaar later, in 386 na Chr./A.D.
- O 19 apr 2023 44277Knijp droog, verdeel, heers & pest maar raak?
- O 19 apr 2023 44276256Ondergronds, uit ‘t licht, was geen moeite
- O 19 apr 2023 44275 255 Nòg frappanter (tenminste, voor wie niet
- O 18 apr 2023 44274 254 In Vigna Randanini zijn echter kochiem
- O 18 apr 2023 44273 253 I/d 2e/3e eeuw, toen twee rivaliserende
- O 17 apr 2023 44268252 Vroege synagogen waren dus zeker geen
- O 17 apr 2023 44267 251 De namen i/d Misjna zíjn die van wijzen
- O 16 apr 2023 44266 Met àndere woorden: de prachtige, overvolle
- O 16 apr 2023 44265 250 De tekens die om een menselijke figuur
- O 16 apr 2023 44264249 Áán ‘t uiteinde v/d synagogevloer die het
- O 16 apr 2023 44263 248 Geen v/d voorstellingen was willekeurig