125 lf 'n Beetje confuus? Dat geeft niks hoor ...!

Met het oog op die studie beschikken confuciaanse tempels naast een ceremoniezaal over een bibliotheek en een studiezaal waarin de canonieke werken verzameld zijn - die tot 1905 onder de verplichte vakken vielen voor de toelatingsexamens voor Chinese overheids-functies.

Centraal daarin staan de Vier Boeken: de Gesprekken; de MENCIUS, een werk van Mencius, de discipel die in de derde eeuw voor onze jaartelling leefde en als de op één na grootste wijze uit de Chinese geschiedenis wordt beschouwd; de 'DAXUE' of Grote Leer, een korte verhandeling die de eeuwige band tussen politiek & moraal laat zien en ook het primaat van het volk; en ten slotte de "Zhong Yong" of Doctrine van het Midden, een van commentaar voorzien hoofdstuk uit de Optekeningen over de riten.

Daar komen nog de Vijf Klassieken van Confucius bij die we al eerder & vaker hebben genoemd, evenals andere werken van wijzen uit de Oudheid.

Al zijn de Gesprekken in China het meest gelezen (en meest verkochte) boek, in het Westen kennen we vooral de I Tjing, die ten on-rechte beschouwd wordt als een handboek voor waarzeggerij.

Volgens de legende is dit korte, zeer zonderlinge boek geschreven door 'mythische heiligen', onder wie de keizer/god FO HI, uitvinder van de keuken, die de 8 trigrammen (gehelen van 3 onderbroken of doorlopende lijnen boven elkaar) zou hebben ontdekt op schilden van schildpadden, en van YOE de Grote die ze heeft aangevuld tot 64 hexagrammen: èlk hexagram stelt een standaardtoestand of -si tuatie voor die uitgedrukt wordt volgens de combinatie van YIN & YANG die deze toestand of situatie bezielt, en is voorzien van cano-nieke commentaren; 't boek wordt geraadpleegd als indicator van tendenzen, met het doel de meest adequate beslissing te nemen in 'n bepaalde situatie, dat wil zeggen afhankelijk van de staat van de krachten die deze situatie beheersen.