12 over 12: tijd voor iets anders nu


Wat je dus blijft zien telkens weer opnieuw
is de mix van 't mogelijke & 't onwaarschijnlijke, 't realistische & 't fantastische, 't bemoedigende & 't overdrevene. Zijn kruisdood is 'n historisch feit. Zijn verrijzenis is dat niet. Zijn dood is principieel constateerbaar. Zijn verrijzenis is enkel in geloof toegankelijk & ervaarbaar.

Onder geloof versta ik 'n leven
in 't spoor van Yehoesjoea: de volgehouden toewijding aan de weg die hij is gegaan voor zo ver we weten. De levensverhalen die hiervan getuigen, zijn de symbolische gestalten van G ds aanwezigheid, tastbaarheid, opmerkzaamheid, inspiratie in de geschiedenis. Zij bevestigen 't geloof dat G d de Vader als het ware zijn Zoon Yesjoea heeft doen opstaan in 't hart & via handen en voeten van zijn leerlingen, discipelen, volgelingen & 'aangesprokenen' van binnen uit.

Dat zij wel in de geschiedenis
't spoor van Yesjoe verder trekken, & dat dit spoor onuitwisbaar is: zij zijn uitdrukking van 't
geloof in die 'incarnatie' oftewel 'vleeswording' van die geest en/of vergeestelijking van 't mensenlichaam.
G d [wat wij daar ook onder willen & kunnen verstaan] is in die zin altijd al betrokken geweest als 'partij'
in onze {voor}geschiedenis naar 't schijnt? 't Is waar: al deze mydiverhalen delen in de ambivalentie van de menselijke geschiedenis: ze hebben geen absolute bewijskracht.

Maar ze laten wel telkens opnieuw
deze mogelijkheid van 'n leven i/d geest van Yehosjoea in ons oplichten & opstaan, ook al staan ze in 'n wer-kelijkheid die 'n mengeling is en blijft van go{e}d & kwaad, waarheid & leugen, schoonheid & bederven, opbloeien & versterven. Welke macht 't eventueel uiteindelijk haalt,
dat is nu rationeel niet te beslechten.

Maar [goed]gelovigen
geven zich over 't algemeen [door de eeuwen heen] over aan de roepstem die hen
van binnen uitnodigt om krediet te geven aan 't goede zonder meer. In 'n geschiedenis die 'n 'oecumene
van lijden' is, geven ze zich over aan de hope [& dope der omstandigheden] die telkens weer blijft oplich-ten vanuit al die contrast~ervaringen dat dit niet de weg naar waarachtig menselijk leven kan zijn:
er is nu geen theoretisch antwoord mogelijk op de betekenis van al dit massale lijden,
misverstaan & strijden waar onze geschiedenis blijkbaar door wordt getekend
al miljoenen jaren lang.

Alleen 'n levenspraktijk van ons verzet
die 't risico v/d historische ambivalentie op de koop toeneemt, getuigt van ons geloof in verrijzenis.
We leven in 'n onverloste wereld: deze niet te vermijden dubbelzinnigheid zal de Yesjoe~beweging behoe-den voor elke vorm van triomfalisme & overdreven extreem fanatisme,
heidense bijgelovigheid en
valse trots
...

Eerder
dan zich te beroepen op die zogenaamde volheid
van de goddelijke openbaring{en}, doen we er dus nu goed aan om te proberen begrip op te brengen voor de joodse weigering om te erkennen dat met deze Yesjoea de messiaanse tijd definitief is doorgebroken.

Ook hij zal dat best wel betracht hebben net
als alle andere grote profeten & wat blijkt uit onze wensdromen, fantastische utopische hemelse beelden?!
Het gaat in 't joodse 'nee' dus eigenlijk helemaal niet om 'n onderwaardering voor de persoon Yehosjoea.
Het gaat om 'n 'nee' dat niet voortkomt uit onwil, verstoktheid, of trots, maar uit 'n 'niet kunnen geloven'
dat er 'n werkelijke kentering is gebeurd i/d geschiedenis:
er is geen knik merkbaar?!

Integendeel,
we voelen op alle mogelijke & onmogelijke manieren de bijna volkomen onverlostheid van deze wereld, aldus de joodse visie. 't Joodse 'nee' is 'n kritische, maar tevens ook heilzame herinnering aan Yehosjoea, die nu eens niet gekomen is als de leeuw van Juda,
maar als 't lam dat ter slachting werd geleid & geslacht om
onze hardnekkigheid, ons ongeloof, onze zonden &
gebreken, onze fantasieloosheid
& bijgelovigheid.

Als de lijdende dienstknecht
die alle ellende van de wereld op zijn schouders voelde rusten als 'n juk, als in yoga: lichaamsbelasting op weg naar geestelijke bevrijding, verlossing, verlichting via die hope & dope.

Hij heeft 't ware karakter
v/d 'liefde van g d' geopenbaard in alle naaktheid & eerlijkheid, niet heerlijkheid.
Daarom verdient 't joodse 'nee' overeind te blijven, speciaal naast 't triomfalisme van heidense horden ...
Verrijzenisgeloof is dan ook [helemaal niet] in eerste instantie
'n soort van triomfkreet & bazuingeschal
...

Zo klinkt al evenmin
't mydiverhaal over de getuigen bij 't lege graf op de derde dag:
zij worden van dat graf weggewezen naar hun gewone alledaagse bezigheden
in o.a. Markus 16:7

"DAAR ZUL JE HEM ZIEN/BELEVEN"


De geschiedenis zelf
is toetssteen & 'stepping stone' voor de geloofwaardigheid v/h geloof in verrijzenis ...
Opstanding is dus helemaal geen spektakelgebeuren net zo min als schepping,
wederkomst & 't einde
...

't Gebeurt
[overal altijd al ook in verleden, heden & toekomst weer
al dan niet in 't gewone leven van gewone mensen van alle tijden,
plaatsen & omstandigheden: die mydiverhalen verdienen het om doorverteld te blijven worden
omdat zij getuigen van de levenskracht die tot op de mydidag van vandaag
van Yehosjoea & zijn Geest uitgaat.

't Wordt dus nooit
[meer] 'n aaneenrijging van schitterende bovennatuurlijke
& al die andere buitennatuurlijke fantastische uitzinnige overwinningen op onrecht & lijden
zoals wel bedacht [duizenden
jaren lang]
...

't Gaat veeleer
[net als altijd, overal & onder alle mensen]
om de volhoudende nabijheid bij wie onrecht & lijden te verduren krijgen:
om ons vasthoudend verzet tegen alles wat mensen omlaag haalt & verpletterd
onder ondraaglijke lasten & heidense waanzinnige ondernemingen van machtswellust/verontmenselijking.
Vanuit 't geloof dat daarmee 't laatste woord niet gesproken is:
dat kan enkel & alleen geloofwaardiger gaan worden
in de levensverhalen van mensen die zich [ook]
wagen aan Yesjoea's voorbeelden
& leven.

blozen
engel
cool!
20 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende