119bjr de supernaturalistische ethiek maakt ~~~~~~
de
individuele verhouding,
zoals die bestaat, ondergeschikt
aan het één of àndere algemene,
hetzij metafysische, hetzij morele,
principe, dat buiten deze verhouding staat!
Men bereikt geen beslissing
en men velt geen oordeel op grond van de waarneembare feiten van de bepaalde concrete verhouding tussen de mensen
die het betreft. De mens is gemaakt voor de sabbat, en niet de sabbat voor de mens. De bijzondere verhoudingen mogen zijn
wat ze willen, die morele wet is dezèlfde - voor àlle mensen èn voor àlle tijden. Zíj wordt van buiten af, van boven af,
aan de verhoudingen opgelegd; de functie v/d casuïstiek is dan:
deze algemene wet 'toepassen' op 't geval in kwestie.
Zó'n ethiek is 'heteronoom', in die zin dat ze haar norm aan 'daar buiten' ontleent; en hierin ligt natuurlijk haar kracht?
Zíj staat 'absolute', 'objectieve' morele waarden voor en vormt een dijk tegen de stromingen van relativisme & subjectivisme!
En toch is deze heteronomie ook haar grootste zwakte: zij heeft nl. geen dwingende sanctie & ook geen fundament dàt eigen echtheid bewijst bewijst, behàlve voor degene die gelooft in 'de Gòd daar buiten'! Ze kàn op de vraag: "WÁÁRÒM is dìt verkéérd?" geen antwoord geven in termen van de met de situatie gegeven feiten!
Op het gebied van de ethiek kennen we de wending van het super-naturalisme naar 't naturalisme, van heteronomie naar autonomie al zolang, dat we heraan niet veel tijd hoeven te besteden! En déze wènding begòn mèt de luisterrijke grandeur van Kants autonome ideaal, waarschijnlijk hèt indrukwekkendst & meest objectieve van alle ethische systemen? Maar dit was in werkelijkheid niet meer dan 'n geseculariseerd deïsme - en dan nog niet eens volledig geseculariseerd; want hoewel Kant de hypothese 'G d' níet nódig had òm 't ontstaan v/d morele wet tecverklaren, bracht hij Gòd als 'n bijzonder primitieve "dEUS ex machina" weer i/h spel, om ervoor te zorgen dàt déugd èn gelùk uiteindelijk samenvallen. Kants morele idealisme lééfde vàn religieus kapitaal. Toen dìt òpwas & niet langer aanvaard werd, werd 't i/d loop v/d tijd vervangen door bijna elke mogelijke soort van ethisch relativisme - utilitarianisme, evolutionistisch naturalisme, existentialisme. We komen erop terug ...
individuele verhouding,
zoals die bestaat, ondergeschikt
aan het één of àndere algemene,
hetzij metafysische, hetzij morele,
principe, dat buiten deze verhouding staat!
Men bereikt geen beslissing
en men velt geen oordeel op grond van de waarneembare feiten van de bepaalde concrete verhouding tussen de mensen
die het betreft. De mens is gemaakt voor de sabbat, en niet de sabbat voor de mens. De bijzondere verhoudingen mogen zijn
wat ze willen, die morele wet is dezèlfde - voor àlle mensen èn voor àlle tijden. Zíj wordt van buiten af, van boven af,
aan de verhoudingen opgelegd; de functie v/d casuïstiek is dan:
deze algemene wet 'toepassen' op 't geval in kwestie.
Zó'n ethiek is 'heteronoom', in die zin dat ze haar norm aan 'daar buiten' ontleent; en hierin ligt natuurlijk haar kracht?
Zíj staat 'absolute', 'objectieve' morele waarden voor en vormt een dijk tegen de stromingen van relativisme & subjectivisme!
En toch is deze heteronomie ook haar grootste zwakte: zij heeft nl. geen dwingende sanctie & ook geen fundament dàt eigen echtheid bewijst bewijst, behàlve voor degene die gelooft in 'de Gòd daar buiten'! Ze kàn op de vraag: "WÁÁRÒM is dìt verkéérd?" geen antwoord geven in termen van de met de situatie gegeven feiten!
Op het gebied van de ethiek kennen we de wending van het super-naturalisme naar 't naturalisme, van heteronomie naar autonomie al zolang, dat we heraan niet veel tijd hoeven te besteden! En déze wènding begòn mèt de luisterrijke grandeur van Kants autonome ideaal, waarschijnlijk hèt indrukwekkendst & meest objectieve van alle ethische systemen? Maar dit was in werkelijkheid niet meer dan 'n geseculariseerd deïsme - en dan nog niet eens volledig geseculariseerd; want hoewel Kant de hypothese 'G d' níet nódig had òm 't ontstaan v/d morele wet tecverklaren, bracht hij Gòd als 'n bijzonder primitieve "dEUS ex machina" weer i/h spel, om ervoor te zorgen dàt déugd èn gelùk uiteindelijk samenvallen. Kants morele idealisme lééfde vàn religieus kapitaal. Toen dìt òpwas & niet langer aanvaard werd, werd 't i/d loop v/d tijd vervangen door bijna elke mogelijke soort van ethisch relativisme - utilitarianisme, evolutionistisch naturalisme, existentialisme. We komen erop terug ...
29 jan 2016 - bewerkt op 31 jan 2016
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 02 sep 2023 45173193 Je ziet ‘n forse man met donker haar dat
- O 02 sep 2023 4517225192 De Beul Van Ommen: Om De Dossiers In Te
- O 02 sep 2023 45171151De tèkst stamt uit de late middeleeuwen...
- O 02 sep 2023 45170150MóederDrama:Ewa,Miryam,Mia,Els,Ria,Saartje
- O 02 sep 2023 45169149’t Gegéven van ‘t Láátste Óórdeel is naast
- O 01 sep 2023 45168148 Víer jaar eerder componeerde Antonio
- O 01 sep 2023 45 167 147 Alle andere personages in de passies,
- O 01 sep 2023 45166146’n Link van Liturgisch Spel naar OratorIum
- O 01 sep 2023 45165-145In de Filmwereld kwam Pier Paolo Pasolini
- O 31 aug 2023 45163145 De kèrn van ‘n tekstboek voor een muziek-
- O 31 aug 2023 45161144 De persoon YÈSJ werd in ‘n muzikaal drama
- O 30 aug 2023 45160 Partij Van De GroenLinkse ArbeidStrijdVlag?
- O 30 aug 2023 45159pvdgla: Bulderend, dreigend, huilend, zalvend
- O 30 aug 2023 45158 De titel zou een vingerwijzing blijken naar
- O 30 aug 2023 45157143PS’Intensiteit Van Hartstocht Ìs Zó Hévig,