117fl3LQ: terwijl hij uitgestrekt onder z'n boom

ligt, op z'n rechterzij, in de houding van de leeuw, en z'n laatste adviezen tot z'n vertrouwelingen richt, verbaast de Boeddha zich erover dat Ananda afwezig is. Deze verschuilt zich achter 'n bosje om te huilen. De Boeddha wijst hem terecht, zoals hij gewend is te doen. Dan, voor de eerste keer, bedankt hij zijn oude metgezel: "Al lang dien jij, Ananda, de TATHAGATA met liefde & goedheid, in daden, woorden & gedachten, met heel je hart & onbeperkt"! In de legende wordt verteld dat, precies op 't ogenblik dat de Ontwaakte z'n laatste adem uitblies, de aarde begin te bulderen & te beven ...

Rond 399 voor de gewone jaartelling ~ dit jaartal wordt aangehouden in ee biografieën van Socrates, maar kan slechts 'n benadering zijn ~ slepen 3 Atheense burgers Socrates voor 't gerecht. 't Gaat om Anytus, 'n rijke handelaar die bekendstaat om z'n welsprekendheid, ove rigens 'n vurig voorstanders v/d democratie, & z'n 2 vrienden, de dichter Meletus & de redenaar Lyco. Deze 3 beweren dat Socrates een zeer ernstig gevaar vormt voor de orde v/d stadstaat & brengen 2 beschuldigingen tegen hem in die door Plato in de APOLOGIE als volgt worden samengevat: 'SOCRATES ZOU ONRECHTMATIG HANDELEN DOORDAT HIJ DE JEUGD BEDERFT EN NIET GELOOFT IN DE GODEN WAARIN DE STAD GELOOFT, MAAR INPLAATSDAARVAN IN "Nieuwe Hogere Machten"!'

De tweede beschuldiging verwijst naar de DAIMON waarop hij vaak zinspeelt: zoals de wet toestaat kiest Socrates ervoor, in plaats v/d schitterende rede voor te lezen die zijn vriend Lysias voor hem heeft geschreven, ten overstaan v/d 501 verzamelde rechters om zelf z'n verdediging te voeren. Dit proces wordt hoofdzakelijk beschreven door Plato i/d Apologie, maar wordt ook op andere plaatsen genoemd, bijvoorbeeld i/d EUTHYPHRO, evenals in Xenophons HERINNERINGEN. Voor de HELIAIA, de volksrechtbank, neemt eerst de beschuldigde 't woord: "IK HERKENDE MIJ ER NIET IN", antwoordt Socrates scherp om de leugens te hekelen die zijn geuit i/d prachtige redevoeringen die zijn uitgesproken, waar híj tegenover stelt dat hij zich zal bedienen van z'n gebruikelijke taal, zoals hij al tientallen jaren op openbare pleinen heeft gedaan.