114cpOQ: i/d geoefende hand deed 't tweesnijdende

dolkmes z'n dodelijk werk vlug & efficiënt, want 't was 'n uitmuntend steekwapen: koning Eglon van Moav was 'n dikzak & vermoedelijk stootte Ehoed de dolk diep in z'n weke buik zodat 't heft na 't 't lemmet de huid binnendrong & 'r geen onmiddelijke uitwendige bloeding optrad die te snel zou worden ontdekt. De dienaren kwamen de zaal binnen & dachten dat de koning sliep: ze trokken zich stilletjes terug & ondertussen was Ehoed van Gera alweer Ver Weg toen de moord eindelijk werd ontdekt. In het heuvelland van Efraïm blies hij op een ramshoorn, "en de Israëlieten daalden met hem het gebergte af"! De Moavieten die opeens van hun aanvoerder waren beroofd, bliezen in verwarring de aftocht en trokken de Yardeen over. We weten niet of ze zich ook hadden teruggetrokken uit het grondgebied van Ruven: op een gegeven moment waren de Roevenieten tijdens de periode van de Richteren al zó snel uitgedund door invasies dat ze als stam al feitelijk ophielden te bestaan. EHOED, ZOON VAN GERA, WAS RICHTER! regen is in een oorlog 'n twijfelachtig wapen, maar vooral tegen strijdwagens dodelijk! De strijdwagens van de Kena'anieten waren bemand met twee krijgers en werden getrokken door goedgetrainde paarden: elke strijdwagen was versterkt met metalen platen & kon de infanteristen van de stammen genadeloos neermaaien!

Omstreeks 1140 vdj/bce (rond 3152 jaar geleden) besloten de Kena'anitische koningen om de Israëlitische stammen die in 't midden & 't noorden van het Land tussen hen in woonden, te verdelgen. Ze brachten in het dal van Yisreël nabij Har Megiddo een groot leger bijeen met 'n voorhoede van zo'n 900 strijdwagens. De Israëlieten riepen ook hun krijgers op: het grootste deel van de stammenmilities koos positie in 't heuvelgebied aan de rand van het dal, veilig voor de Kena'anitisch strijdwageneskaders. De Israëlieten werden aangevoerd door 'n man genaamd BARAQ & 'n vrouw die DVORAH heette! De Israëlieten wachtten: 't begon hevig te regenen, de Israëlieten vielen aan & de regen veranderde de aardrijk v/h dal in modder waarin de strijdwagens vastliepen, manoeuvreren was onmogelijk geworden & achter de Kena'anieten stroomde Wadi Kisjon vol met water dat van de heuvels spoelde: "DE BEEK KISJON SLEURDE ZE MEE, DE ALOU-DE BEEK, DE BEEK KISJON!", zo luidt het Lied van DVORAH. Sindsdien vormden de Kena'anieten geen ernstige bedreiging meer voor de stammen van Israël. Ondertussen van Dvorah Richter! Soms lijkt 't wel alsof 'r weinig veranderd is in strijdlustige grootspraak der fanatici sinds al die eeuwen sinds Assyria, Babylonia, Cyprus, de Egyptenaren, Phoeniciërs/Feniciërs, Grieken/Hellenen & hun Imitatie Geertjes ....