110/111cpoQ: in 1200 vdj/BCE kwam er met die op-

komst v/d zeevolken in 't nabije midden oosten abrupt een einde aan de bronstijd die al omstreeks 5000 jaar geleden was ingeleid door de Sjoemeriërs: 't ijzertijdperk begon & deed (& doet!) vuur uit de hemel regenen onder extreem fanatieke gepredestineerde bijgelovigen.

De Pelesjet ("Theranen/Atlanticanen", 'plisjtiem/palestijen' namen ook de Kena'anitische Taal over & de Kena'anitische goden & waren zó nu dan ook al binnen de kortst mogelijke tijd in alle opzichten echte Kena'anieten, behalve in hun manier van oorlogvoeren: al hun eigen steden stonden onder leiding van een koning die in de bijbel een SÉRÈN genoemd werd, de hebreeuwse weergave van het Griekse woord TYRANNOS dat heerser of koning betekende. De filistijnen kwamen waarschijnlijk van Kreta: hun koningen waren door een verbond of een oude traditie verplicht om in raadsvergadering bijeen te komen & dan bij meerderheid van stemmen samen te beslissen over militaire on-dernemingen, waarna ze dan ook gezamenlijk optraden, terwijl hun krijgers zwaar bewapend waren, in de stijl van Homerus' helden ...

Verweg in het oosten staken de arameërs de EUFRAT over & dringen Mesopotamia binnen: ook zij maakten veroveringen, plunderden & vestigden zich hen en der waardoor ze de Vruchtbare Halvemaan al snel uiteen lieten vallen in 'n duistere, barbaarse chaos van allerlei piepkleine koninkrijkjes. Assyria & Babylonia vochten generaties lang tegen hen: aanvankelijk kenden de Arameeërs nog geen schrift, en ze waren erin geslaagd om op grote schaal kamelen te temmen waardoor zij de eersten waren die de mobiliteit & actieradius van al deze dieren leerden gebruiken in de oorlogsvoering tussen dezen & genen, vrienden & vijanden, binnenvetters & buitenstaanders her en der ...

Ergens in het gebied van de EUFRAT stond er vervolgens ook nog eens een koning op genaamd Koesjan-Risjathaïm: omstreeks 1200 vdj.
(meer dan 30 eeuwen geleden), tijdens die chaos die 't etnisch aanzien van het Oude Nabije Midden Oosten veranderde, bracht HÍJ nu zo ook zijn leger bijeen & drong steeds dieper door in Kena'an, misschien met de bedoeling om Egypte te onderwerpen. Verslagen door de farao leidde koning Koesjan-Risjathaïm ~ 'n zeer bizarre naam die de Israëlieten hem waarschijnlijk gegeven hadden, sant hij betekent Koesjan 'van Dubbele Slechtheid' ~ z'n leger terug dwars door 't midden van Kena'an & zocht vielleicht vertroosting in wat extra stroop-tochten. Blijkbaar laten oerhistorische migraties van nomaden over & weer van Afrika naar de rest v/d wereld hun diepe sporen achter?!!