11 't eind v/d geschiedenis wordt hoe dan ook weer

ALTIJD
GEVOLGD DOOR
NOG MEER GESCHIEDENIS?
SOMMIGE FILOSOFEN LICHTEN EERST
UITERST NAUWGEZET HÙN BEGRIPPENAPPARAAT TÓE,
ÈN ZÈTTEN ZICH DÀN VERVOLGENS PAS MET DIE BEGRIPPEN AAN 'T WERK!
ZO NIET BRUNO LATOUR: HIJ STEEKT VAN WAL MET 'N VERHAAL WAARIN DE ENE PARADOX VRIJUIT
BUITELT OVER DE ANDERE PARADOX, ÈN VERTROUWT EROP DÀT BETEKENIS ÈN FUNCTIE VAN ZIJN BEGRIPPEN DOOR HERHALING VANZELF KEER OP KEER WEL WEER BÓVEN ZULLEN KOMEN BLIJVEN DRIJVEN?! SOMS IS HIJ NOGAL STERIEL, & VERZUIMT HIJ 'T OM CONCRETE VOORBEELDEN TE GEVEN DIE MEER LICHT ZOUDEN KUNNEN LATEN SCHIJNEN OP AL ZIJN ZO GEKOESTERDE TABELLEN EN FIGUREN: "Driemaal transcendentie & driemaal immanentie in 'n kruistabel die alle mogelijkheden insluit, dàt ìs waar ÌK
de macht v/d modernen situeer"?! Kortom, Latours essay ìs 'n hoofdpijndossier, maar dat mag geen réden zijn om 't óver
te slaan? Integendeel! Latours methodische brille dwingt je wel òm hem zeer gedùldig èn uiterst geconcentreerd te
blijven lezen, en die inspanning wòrdt beloond mèt prìkkels vóór 't verstand. Hoewel Latour vaak sarcastisch uit
de hoek komt als hij schrijft over modernen die eigenlijk níet modèrn zíjn, weet hij toch ironie nog grotendeels
meestal te blijven vermijden? 't Ìs Fransman Latour vaak aangewreven dat hij 'postmodern' is, 'n label dat hij
vèr vàn zich werpt! Vanuit zijn optiek ìs dat ook vanzelfsprekend: als niemand nu ooit nog ÈCHT modern is
geweest, dan kan er al helemaal niemand postmodern zijn. Hij beschouwt 't postmodernisme bovendien
als defaitistisch, 'n houding die deel v/h probleem is & niet v/d oplossing! Volkomen verspilde moeite
dus om postmodernen bij te benen in hùn zigzaggende denkspelletjes? Latour gaat niet uit van een
wereld die ènkel en alleen uit & in taal (voor & door trompetterende theoretici) geconstrueerd is,
maar van 'n tastbare, kènbare wereld! Híervoor zoekt hij 'n kader dat de slechte verstaander al
'reactionair' in de oren klinken zal!? Latours beroemde essay telt alweer 25 lentes, maar al die
vragen waarmee hij worstelt zíjn nòg steeds actueel! 't Parlement der Dingen is bijvoorbeeld
óók 'n antwoord òp ònze groeiende scepsis jegens opgeblazen autoriteiten v/d politiek & de
Schetenwapperende Wetenschappers? Zij apréken námens dé féiten, maar laten de feiten
níet spreken 'VOOR ZÌCH'! Ìs zoiets dan mogelijk? Door ons mèt déze vraag te kwellen,
toont BL áán hóe 'modern' we nog zijn in ons denken over objectiviteit.
Met dank aan Maurice van Turnhout @ trouwe verdieping van rel.&
FIL.dd.6616