105c JR: "ik dàcht dat we dìt ook als voorbeeld ~~


KONDEN NEMEN VOOR 'T GEBED? 't Is zeker niet wáár dat 't 'zich-los-maken-van-de-dingen' onnodig zou zijn, maar wèl dat, als ik 't zó mag zeggen, 't pinkstergebeuren in het vooruitzicht stelt, veronderstelt & faciliteert? Om 't verschil duidelijk te maken, mag ik wel even m'n eigen oom Forbes R. tegenspreken, wiens 'Letters to his Friends' zo levendig tonen hóe 'n 'leken-spiritualiteit' werkelijk op anderen overgedragen kan & mag worden. FR placht te zeggen: 'Ik ga die en die opzoeken; eerst moet ik 'n uurtje uittrekken om voor hem te bidden,' of zèlfs: 'Ik zou 'm beter kunnen helpen als ik 't uur dat ik uitgetrokken heb om 'm te gaan opzoeken, gebruik om voor 'm te bidden!' ÌK merk dat dit in de praktijk zó niet gáát & ik ben er niet zo zeker van dat dit àlléén maar ligt aan 't feit dat ik zoveel minder tijd ter beschikking heb.

Mijn ervaring is, dat ik wèrkelijk voor anderen bid, 'met G d voor hèn worstel', juist wànnéér ik hèn ontmóet èn mezèlf wèrkelijk aan hèn gééf?

Zo óóit, dan spreekt dàn, ìn déze incarnatie-verhouding, 't díepe tòt 't diepe èn kàn de Geest G ds ònze ònuitsprekelijke verzuch-tingen aannemen èn tòt gebèd máken? Alleen maar ÀCHTERÀF moeten we ons, geloof ik, terugtrekken - als 't ware: òm de openbaring díe òp de bèrg geschonken wèrd, òp 'stenen tafelen' te verduidelijken èn deze te DÓEN gehóórzamen!

Èn níet-religieus gebed? Wèllicht hebben we nú 'n uitgangspunt om 't gebed óók 'niet-religieus' te leren verstaan?

We kunnen dàn uitgaan van 't feit dàt mènsen zich nu inderdaad ook áán mènsen géven! Daar is niets 'religieus' aan; maar: je ONVOORWAARDELIJK in liefde voor de ander openstellen, ÌS met hem in de aanwezigheid vàn G d verkeren - en dat is waar 't in de 'voorbede' werkelijk om gáát. Voor iemand bidden is zowel hem als jouzèlf openstellen vóór onze gemeenschappelijke grònd van 't bestaan; de zòrg voor de ander zíen in termen van de zo 'universele' UITEINDELIJKE ZORG, 'G D' IN DEZE VERHOUDING TÓELATEN!

Vóórbéde ÌS: mèt de ànder zíjn in díe díepte, - in stilzwijgen, erbarmen &/of in dáden! Voorbede kan zelfs gewoon in luisteren bestaan, wanneer we 't anders-zijn vàn de ànder 't méést au sérieux nemen; dus misschien is 't niet eens zozeer óver hèm tòt G d als tot 'n derde persoon spreken? De GIJ die aangesproken wordt, is misschien inder-daad dé GIJ vàn díe ànder, maar dàn aangesproken & beantwoord op dàt niveau waarop we alleen kunnen 'spreken over': hèm ìn G d & G d ìn hèm KÈNNEN!?

Misschien is dìt wel helemaal niet specifiek religieus & ook niet 'bewust christelijk', maar dit kan 'n ontmoeting van 'christos' ìn díe mèns zijn, omdat zijn 'mensheid zonder enige reserve' aanvaard wordt! Tòt 't hàrt v/h contenplatieve gebèd, 't Zíen v/d Mensenzoon & 't KÈNNEN van G d kùnnen we slechts dóórdringen door onvoorwaardelijke liefde voor de naaste, voor dé 'GÍJ die 't àller-dìchtst bij is'.

Oprecht Spreken is 'bidden': verantwoordelijkheid aanvaarden òm ànderen te ontmóeten mèt àlles wàt jij hèbt, bereidzijn om zó 't onbegrensde te ontmoeten ìn de begrenzing, verwachten dat je G d onder-weg ontmoeten zult - & níet de wèg verláten; àl het àndere kàn níet méér zijn dàn: je hiervoor toebereiden, hierover in díepte nadenken.

[Zie ook bv. o.a. Hitweek 4e jaargang nr. 9: "ik BÈN dé wèg, de waarheid, 't LÉVEN"!]


22 jan 2016 - bewerkt op 26 jan 2016 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende