Soc was de meester van de dialoog & de ironie, de Boe gaf de voorkeur aan meesterlijke preken & Yesj op zijn beurt heeft als bijzonder-heid dat hij de beschikking had over allerlei vormen van spreken & allerlei soorten registers, waarbij hij gebruikmaakte van zowel de dia-loog, ironie als preken, maar evengoed van ontboezemingen, gebedsverhoring/meditatie, parabels/gelijkenissen en 'bevelen', en dat alles met de duidelijke bedoeling om zich keer op keer aan te passen aan gesprekspartners/genoten tot wie hij zich richtte op zekere tijden ...
't Gemeenschappelijk centraal punt tussen al deze verschillende manieren van spreken is het gebruik van 't woordje 'ik'? 'n Nadrukkelijk aanwezig 'ik', zònder valse schaamte & zònder valse bescheidenheid: Yesjoe voert zichzelf ten tonele, geeft zich bloot, beveelt, smeekt & troost, maar altijd op persoonlijke wijze, wat in díe zin nogal scherp afsteekt bij de manier van spreken van de Boeddha!
Anders ook dan de bijbelse profeten die hem voorgingen spreekt hij namens zichzelf en beweert hij zijn ontzag te ontlenen aan 'g d', die hij zijn Vader ('abba'/'pappie'

noemt & door wie hij is gezonden: "WIE MIJ AFWIJST, DIE WIJST HEM AF DIE MIJ GEZONDEN HEEFT!", zo zegt hij o.a. via Lucky Luke 10:16 & Mark 9:37! Hij doorspekt zijn woorden zelfs met het Hebreeuwse woordje AMEN, dat 'in waarheid' be tekent, soms door het DUBBEL te gebruiken ('amen, amen'

komt in 't EU van Yochanan 25 keer voor!), om de nadruk te leggen op 't ge zag van zijn 'ìk zeg jullie'! "JULLIE HEBBEN GEHOORD DAT DESTIJDS TEGEN HET VOLK GEZEGD IS ..."! zo verklaart hij tegen menigten mensen van diverse komaf, terwijl hij zijn Berg/Veldrede afsteekt (vlg. Matai 5:21-4

, 'en ÌK zeg jullie ...' voegt hij daar meteen aan toe om zó de superioriteit van zijn 'levende woord' in het heden óver de tradities uit het verleden te bevestigen?
Dàt is óók 'n manier om 't geloof boven de wet te verheffen, zònder evenwel te tornen aan datgene wat centraal blijft staan in de hele joodse wet: de liefde voor g d & de naaste! Yesj spreekt met gezag, maar bepaalde geliefde thema's van andere bijbelse profeten noemt hij niet: zo heeft HÍJ het nooit over De Uittocht, De Uitverkiezing & De Collectieve Verlossing van Het Volk van Israël. Alsof hij de blad-zijde van een gezamenlijke opvatting van religie wilde omslaan in naam van een 'geheel nieuwe boodschap', zijn EU v/h 'hemels g dsrijk', op aarde gericht op INDIVIDUELE VERLOSSING DOOR 'jouw eigen' GELOOF: HET VERTROUWEN IN EN DE LIEFDE VAN/VOOR/DOOR "g d" ...