101c enkele decennia later schrijft Josephus: ....
ZE OMHELSDEN HUN VROUWEN & DRUKTEN HEN AAN HUN HART, ZE NAMEN HUN KINDEREN IN HUN ARMEN & GAVEN HEN IN TRANEN EEN LANGE KUS! En op hetzelfde ogenblik verrichtten zij de daad. 't Léék wel alsof hun niet meer hùn handen waren. Wat hèn overeind hield, was de gedachte aan alle ellende waaraan zij blootgesteld zouden worden àls ze in handen van de vijand zouden zijn gevallen.
Die gedachte gaf hen de kracht om te doen wat ze moesten doen, namelijk hen doden. Aan 't eind bleek dat niemand terugschrok voor 'n daad waarvoor toch veel onverschrokkenheid nodig was? Allemaal gingen ze de rij langs van hun dierbaarsten, de ongelukkigen, ze kònden niet ànders: eigenhandig hun eigen vrouwen en kinderen doden was, vonden ze, nog het minste van alle kwaden. Ze konden inderdaad de pijn over wat ze gedaan hadden niet meer verdragen en vonden dat ze de omgebrachten onrecht deden als ze heb niet snel in de dood zouden volgen. Dus gooiden ze haastig al hun bezittingen op een grote stapel en staken die in brand. Vervolgens wezen ze door loting 10 mannen aan uit hun eigen midden, die de anderen allemaal zouden ombrengen. Iedereen ging op de grond liggen bij zijn vrouw & kinderen en sloeg zijn armen om hen heen. Ze lieten zich gewillig de keel doorsnijden toen die tien hun hartverscheurende taak ten uitvoer brachten. Nadat ze iedereen zonder aarzelen vermoord hadden, gingen ze onder elkaar op dezelfde manier loten.
De man op wie het lot viel, kreeg de taak om de negen anderen te doden en daarna zelfmoord te plegen. Ze hadden zoveel vertrouwen in elkaar dat het hen niet uitmaakte wie van hen de daad zou verrichten en wie haar zou ondergaan. Dàt wàs dàn HÈT Éinde: de negen lieten zich de keel doorsnijden, de man die was overgebleven, wierp nog een laatste blijk op de lijken om te zien of er bij al dit moorden nog iemand over het hoofd gezien was, die hij een helpende hand moet bieden? Toen hij vastgesteld had dat iedereen dood was, stak hij het paleis in brand, verzamelde al zijn krachten, dreef zijn zwaard helemaal tot het gevest zijn lichaam in en viel dood neer naast de zijnen.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
-
O
07 jan 2024
46002 Belasting Heffen Inkomst Uitgaaf Straf Slaaf
-
O
07 jan 2024
46001103 Grootte/Indeling v/h Heilig Olijfolieland
-
O
07 jan 2024
46000 De boer is gebonden aan z’n land/z’n werk is
-
O
06 jan 2024
45999102 In de heilige schrift is deze toen al
-
O
06 jan 2024
4599101Landeigendom, grootte, indeling, belasting
-
O
06 jan 2024
4599100 Pesach was niet alleen ‘n feestelijke
-
O
06 jan 2024
4599699 Zo waren er ook vieringen die maar éénmaal
-
O
06 jan 2024
4599598 Shabbat- & Feestdagen: waarom we leven....
-
O
03 jan 2024
45983 Spèl en Vermaak: behalve de vrije avonden
-
O
03 jan 2024
4598297 Wie hem nu wel of niet verwekte ook Yèsjoe
-
O
03 jan 2024
45981 Kortom: vòl, drùk, keihard gelukkig Léven...
-
O
03 jan 2024
4598094 Als de mannen of oudere jongens op ‘t Veld
-
O
02 jan 2024
45979Als ‘n deur al gesloten werd dan deed men dat
-
O
02 jan 2024
45978 Húis, Tuin, Keuken, Kleren, Sport, Spelgenot
-
O
02 jan 2024
4597793 Waarschijnlijk noemde de vrouw haar man
vorige
volgende