Het
blijft dus
een boeiende zaak,
die allereerste originele oorspronkelijke
'kerk' als "Joodse Sekte"?
Die eerste drie
[of dertig] jaar &
de daarop volgende tientallen jaren
& uiteindelijk eeuwen
& hele continenten!
We stelden dus al eerder
en vaker dat Yehosjoea geweld als een middel
om het hemelse koninkrijk van zijn g d {"Vader"} op aarde te realiseren,
bewust heeft afgewezen bijna 2000 jaar geleden.
Voor Yesjoea was zijn tocht naar Yeroesjalayim,
vlak voor zijn moorddadige dood, net zo wezenlijk als de tocht van een
Mohammed naar Mekka in 630!
Yesjoe gaat ongewapend,
terwijl volgens de moslimmydiverhalen Mohammed met 'n leger[tje] optrekt?
Dat Mohammed zonder al teveel strijd Mekka weet te veroveren,
doet hier en nu even niet zozeer ter zake:
het gaat erom dat hij bereid is om zijn zwaard te gebruiken ter wille van wat hij ziet als 't goede doel, zoals ook blijkt uit andere veronderstelde levensperioden van deze profeet?
Er zijn dus duidelijke verschillen in tijd {zo'n 600 jaar},
plaats {Israel & Arabia}, achtergrond [Mohammed ontmoet jarenlang allerlei diverse joden,
christenen & heidenen], opvoeding/puberteit/adolescentie enz.
Al deze [en nog veel meer] verschillen
zetten dan ook de toon?! Het nieuwe testament zegt dat het heil komt in de weg van het kruis,
dat is van het lijden [gegrond in de joodse tradities van zo'n 1000 jaar] & de Koran zegt
dat 't komt in de weg van de wassende halve maan,
dat is van de overwinning & 't succes!
Het is niet toevallig
dat de Koran Yehosjoea wel als 'profeet' erkent,
maar zijn kruisiging ontkent? Dat de islam de joden [en de christenen] 'eert'
als 't volk [de volkeren] van "Het Boek" {?}
maar zichzelf superieur acht boven hen?!
Blijkbaar weet de islam met het kruis geen raad [maar wel met levende bommen & terroristen?]!!!
In de eerste drie eeuwen van de kerk is geweld, althans voorzover wij weten,
niet door christenen gebruikt om invloed & macht te verkrijgen?! Onder geweld versta ik nu & hier dan ook fysiek geweld & zwaardmacht of de dreiging daarmee. Verbaal geweld was er wel, met name tegen de Joden [wederzijds & eeuwenlang]!
Ik beperk me nu even tot het fysieke geweld voor het gemak!
Tertullianus {rond 160~220} zegt dan ook:
"Het behoort tot 't recht van de mens en tot de macht die hij van nature bezit,
dat ieder datgene vereert wat met zijn overtuiging strookt. De godsdienst van de ene mens schaadt of baat de ander niet. 't Behoort niet tot het wezen der religie, om op een andere religie dwang uit te oefenen. Ze moet uit overtuiging, niet uit dwang worden aanvaard!" {Ad Acapulam 2/via/uit
'De kerk en de keizer':
een studie over het ontstaan v/d Byzantinistische
& de theocratische staatsgedachte
i/d 4de eeuw}
...
Ook de kerkvader Lactantius
{rond 250~325} uit zich ongeveer in dezelfde geest:
"Wij daarentegen eisen niet, dat iemand tegen zijn wil onze G d vereert,
hoewel hij toch, of men het nu wil of niet,
ALLER G D
is! Ook toornen wij niet, als iemand hem niet heeft vereerd.
Want wij hebben vertrouwen in zijn majesteit, die de verachting van hem evenzeer kan wreken
als ook de moeiten en gewelddaden waaronder zijn dienaren lijden!" {Divinae Institutiones 5.20 via/uit dezelfde bespiegelingen
& vertaling van H. Berkhof!}.
In dit citaat predikt Lactantius tolerantie,
niet vanuit een theologisch relativisme [de God v/d christenen is immers ook de God van de Joden
& 'alle andere mensen'!], maar ook vooral vanuit een besef dat uiteindelijk
ALLEEN "G D" OORDEELT! Dus religieuze tolerantie i/d samenleving
is verbonden met & zelfs gebaseerd op 'n absolute claim [volgens sommigen:
intolerantie!] ten aanzien v/d waarheidsvraag? Er is waarheid en er is leugen,
maar juist omdat
G D met de leugen afrekent,
hoeven [en kunnen]
wij het niet te doen.
Dat
is wel weer genoeg
voor vandaag!
Slaap lekker,
droom zacht & tell us
all about it if
you want to
& still
can.
