1. Story one..
Goedendag dagboek,
Vandaag zal ik mijn eerste verhaal schrijven, ook al weet ik niet goed hoe ik zoiets zou moeten doen. Het is toch altijd een beetje eng om over jezelf te schrijven. Wat als mensen weten wie je bent? Daarom heb ik besloten om volledig anoniem te blijven, zodat ik kan schrijven wat ik wil. Geen rekening houdende met wat andere denken en vinden.
Het is belangrijk om een eigen leven te lijden en vooral met je eigen leven te bemoeien. Vaak proberen veel mensen, zich te bemoeien met een andermans leven. Hebben jullie dan echt niet door dat jullie zelf ook nog een leven hebben? Willen jullie jezelf dan echt zo voorschut zetten? Het is zo verdomd makkelijk om je druk te maken over een andermans leven dan, dat van jezelf. Het is toch ook veel leuker om met een vinger te wijzen naar een ander? Te vertellen wat deze mensen fout doen in jou ogen? Je zult jezelf dat ook echt veel beter voelen, NOT!!!
Daarentegen heb ik geleerd om vooral naar mijn eigen leven te kijken en vooral niet naar een ander. Mijn leven is van zichzelf al enigszins gecompliceerd, waarom zou ik dan nog de ellende van een ander willen? Sinds ik de stap genomen heb om mij niet meer te bemoeien met andere, voel ik mijzelf zoveel beter. Ik kan mijzelf dan ook enorm irriteren wanneer mensen zich wel bemoeien met mijn leven. Ik heb mijn ups en downs maar ik kan nog steeds prima voor mijzelf zorgen. Je moet immers fouten maken om er van te leren, toch?
Tuurlijk ik maak ook fouten en daar mogen mensen mij best op aanspreken. Ergens iemand op aan spreken is totaal iets anders dan jezelf bemoeien met een andermans leven. Feedback is één van de belangrijkste dingen in het leven. Doordat mensen je feedback geven, zul je de mogelijkheid hebben om daarover na te denken en er wat mee doen. Het hangt geheel van de feedback af natuurlijk!
Het is vooral belangrijk dat je selectief wordt met wie je omgaat. Zo heb ik vele relaties verbroken en heb ik nog een selectief groepje mensen waar ik mee omga. Niet omdat ik die andere mensen niet aardig vind, maar ik moest vooral een focus krijgen op mijn eigen leven. Deze mensen waren een bron van negatieve energie. Door deze negatieve energie werd het voor mij steeds moeilijker om positief te blijven. Ik wilde mijzelf niet verliezen in andermans problemen. Ik wilde juist leven...
Zolang mijn focus is gericht op hetgeen wat voor mij van belang is, kan ik een heleboel aan. Ik ben nog steeds blij met de mensen in mijn leven nu. Zij zijn een verrijking van mijn leven..

Lachickanita, vrouw, 125 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende