...

hoi iedereen
ik weet 't iedereen heeft wel is een kut dag/week maar ik heb het afgelopen 1,5 jaar bijna alleen maar ellende meegemaakt...
m'n ouders zitten altijd maar dat ook altijd tegen me te zeiken... en dan is t niet een beetje ruzie ofzo, nee ze schelden me uit voor van alles en nog wat.. (bijv. slet) terwijl ik echt niks verkeerd doe... en 1x sloeg mn vader me zelfs... het deed lichamelijk geen pijn.. maar van binnen voelde ik alleen maar pijn..
en als ik dit soort dingen aan m'n aller beste vriendin vertel, zegt ze alleen maar aawh komt wel goed ofzo... daar heb ik dus niet zoveel aan...

en ik vind al een half jaar een jongen leuk, en m'n beste vriendin vond 't broertje van die jongen leuk dus we zeiden toen nog, yeah leuk! worden we familie! maar de zus van m'n beste vriendin vond dezelfde jongen als ik leuk.. dus m'n vriendin had beloofd aan mij, om het niet tegen haar zus te zeggen, maar dat deed ze uiteindelijk toch wel... en toen heb ik maar gezegd dat ik die jongen allang niet meer leuk vond.. (tegen iedereen) terwijl ik hem nog steeds heel erg leuk vond maar dat wist dus niemand, en opeens vond m'n beste vriendin dezelfde jongen als mij leuk en ze vertelde dat aan mij, en ik was daar echt kapot van, want ik vond hem toen nog steeds leuk.. maar dat wist zij niet.. en toen stuurde ze elke keer gesprekken van haar en die jongen naar mij (verliefde gesprekken) maar m'n beste vriendin en haar zus vonden dus dezelfde jongen leuk dus dat was elke keer keiharde ruzie, en dan kwamen ze allebei bij mij klagen, en ik moest t dan oplossen terwijl ik me ook klote voelde.. (vrienden gaan wel altijd voor bij mij!!!) en uiteindelijk bleek dus dat die jongen m'n beste vriendin ook leuk vond.. maar ik vond hem ook nog steeds leuk en ik kon hem maar niet vergeten... en toen vond m'n beste vriendin die jongen opeens niet meer zo leuk.. en heeft ze gezegd tegen die jongen dat het niks zou worden, en hij was daar kapot van... dus ik heb die dag 2 uur gewacht op die jongen op school (hij was nog niet uit) om met hem te praten omdat hij zich echt fk klote voelde, en we hebben heel lang gepraat op app daarna enzo, en die dag daarna op school weer, en hij zat er helemaal doorheen, maar een week later hoorde ik opeens van zijn beste vriend dat die jongen mij leuk vond, want ik was zo lief voor hem geweest en dat had hij eerst nooit gezien.. dus ik was helemaal blij want ik vond hem ook nog steeds leuk! dus ik had weer helemaal hoop enzo, en ik was eindelijk blij met m'n leven! maar dit was natuurlijk te mooi om waar te zijn... want m'n beste vriendin hoorde ook dat die jongen mij nu leuk vond en ik hem, en toen heeft ze tegen die jongen gezegd dat ze hem toch wel leuk vond..... dus die jongen was helemaal in de war, want hij had ook nog gevoelens voor m'n beste vriendin, en ik was natuurlijk fk boos op m'n beste vriendin want dit vond ik zo'n erge naaistreek he! en ik wist dat ik geen kans maakte want ik wist dat die jongen voor m'n vriendin zou kiezen... dus de volgende dag ben ik gaan ''praten'' met hun en t was duidelijk dat hun met elkaar verder wilde.. m'n hart was echt gebroken.. ik kon t niet aan... ik ben toen naar een park gegaan en heb daar 2/3 uur huilend op een bankje gezeten.. ik kon 't gewoon echt niet... en er was niemand die me kon helpen... uiteindelijk ben ik naar huis gegaan, en hoorde ik dat hun verkering hadden... ik heb 2 weken lang elke middag en avond jankend in m'n bed gelegen.. want ik vond hem zo leuk.. en ik had gewoon heel even hoop dat 'het iets zou kunnen worden.. maar nee... en ik spijbelde vaak op school, en stond soms huilend op school in de armen van een andere vriendin omdat ik het gewoon echt niet aankon.. ik had hiervoor al zm neigingen.. maar nu was het nog erger.. ik wist niet meer wat is moest doen... alles zat gewoon tegen.. en m'n hart lag in duizenden stukjes... en ik heb m'n vriendin ook voor alles en nog wat uitgescholden.. dit is allemaal nu zo'n 3 weken geleden.. en ik ben eindelijk een klein beetje over die jongen heen, maar ik kan 't mn vriendin nog steeds niet vergeven.. en zij en die jongen gaan ook elke keer voor m'n neus staan zoenen enzo... en dat doet nog meer pijn...
en thuis is het ook niet gezellig ik doe nooit iets goed in de ogen van m'n moeder.. ze zeikt altijd op me.. en dat doet ook zoveel pijn... en op school gaat het ook heel slecht.. ik haal alleen maar onvoldoendes.. dat komt ook wel een beetje door alles wat heb ik met meegemaakt..
en die jongen zei ook elke keer maar ik wil jou geen pijn doen, je betekend zoveel veel voor me, je hebt me altijd gesteund dit en dat, en ik zei dat ie z'n hart moest volgen enzo, en toen zei hij zelfs nu ik jou zoveel pijn heb gedaan.. steun je me nog steeds...
en toen barste ik echt in tranen uit... Hij zei ook dat ik hem een klootzak en alles moest vinden omdat hij mij zoveel verdriet had aangedaan, maar op dat moment kon ik alleen maar denken ik wil dat jij gelukkig wordt, en ik dacht niet aan mezelf, ik wilde dat hij gelukkig zou worden, of dat nou met mij of met m'n vriendin was.. ik denk eigenlijk bijna nooit aan mezelf, ik ben er altijd voor andere ookal hebben ze me pijn gedaan (dat hoor ik ook van heel veel mensen) en veel mensen zeggen ook jij bent zo'n goed mens! jij verdient deze hel niet! maar blijkbaar heb ik dit toch allemaal verdient...

ik weet niet meer wat ik moet doen... ik kan ook met niemand hier over praten...