menu myDiary

34120/19 met de hoogste man competentieverschillen

Q&@
CHEF-STAF H.H. VON WÜHLISCH VAN GENERAAL CHRISTIANSEN DEED DAAR, ALS GETUIGE IN HET PROCES TEGEN H.A. RAUTER, OOK NIET INGEWIKKELD OVER: "De oorzaak hiervan was dat onze arbeidsterreinen niet precies afgebakend waren, zodat er meermalen moeilijkheden ontstonden over de competentie. Rauter was verantwoordelijk voor de politiebegeleiding en Christiansen voor de militaire beveiliging. Rauter trachtte zich steeds met zaken te bemoeien die de Wehrmacht aangingen, hierbij bewerende dat ook dàt op zíjn terrein lag." Vergelijkbare problemen had HAR met de hoogste man @NL, rijkscommissaris Arthur Seyss-INQUART. Daarbij had Rauter 't voordeel dat hij gemakkelijk òm Seyss-Inquart héén kon gaan & vooral met de hoogste SS-man in Berlin communiceerde, Heinrich HIMMLER! Daardoor was Rauter oppermachtig in NL, ook al deed hij in zijn rechtszaak wel alsof hij erg leed onder de moeilijk-heden met die rijkscommissaris: "In 1942 & '43, toen Seyss-Inquart zijn oren liet hangen naar Schmidt & er dus op zekere hoogte een NSB-politiek gevoerd werd, verkoelde de verhouding tussen seyss-inquart & mij aanmerkelijk & spitste zich tenslotte zó toe dat ik het plan opvatte Nederland te verlaten. Daarop is Himmler in NL op bezoek geweest & heeft bemiddeld in deze aangelegenheid." Voor goed begrip: Schmidt stond voor 'n ietwat gematigder aanpak & HAR voor de HÀRDE lijn! 't Conflict werd in het voordeel van Rauter beslecht: Schmidt viel in '43 uit 'n rijdende trein, vermoedelijk in een poging tot suïcide, & Rauter trok zich daarna van Seyss-Inquart nu niet veel meer aan! Maar daar was tijdens zijn rechtszaak niet veel van te merken. Rauter ontpopte zich dáár opeens als dé GRÓTE Àfschuiver.....
Hij was eigenlijk voor bijna niets verantwoordelijk, zelfs niet voor de Jodendeportaties?! Sterker nog, híj kende het hele lot van de Joden nog niet eens, zo beweerde hij glashard! Zíjn verhoor bevat 'n hele litanie van verwijzingen naar ànderen: kerkklokkenroof, postduiven-verbòd, fietsenvordering, burgemeestersbenoemingen, gevangenneming van beroepsofficieren, standgerecht, sluiting universiteit Leiden & instelling Artsenkamer, beslag o/h vermogen v/h Oranjehuis, ontbinding politieke partijen - nergens was HAR verantwoordelijk voor, 't wàs àllemaal het werk van anderen. En als de rechter opmerkt dat hij toch zelf de brieven verstuurde waarin hij aan steden hoge geld-boetes oplegde als er zich daar 'n daad van verzet had voorgedaan, dan beweert hij vol overtuiging dat die beslissingen door Seyss-Inquart genómen werden, maar dat híj, Rauter, de brieven ondertekende 'omdat Seyss-Inquart zich als politiek leider niet belasten wilde'. En al die beslissingen dan òm verzetsmensen zonder enige vorm van proces te executeren? Soms was hij er wel verantwoordelijk voor, maar vaak namen de chefs i/d regio de beslissingen & stond hij erbuiten. 't Afschuiven heeft HAR niet geholpen: op 25 maart '49 schoot 't executiepeloton Hanns Albin Rauter dood! Nu zitten wíj nog met 't chroom, defecte munitie, Friendly Fire, misbruik & de verspillingen?