menu myDiary

hap

Ja. De huisartsenpost dus.

Terugvalletje inclusief zelfbeschadiging. Vandaag had ik bij één de twijfels of het misschien gehecht moest worden. Uiteindelijk, op aandringen van anderen, de huisarts gebeld. Kreeg de assistente aan de lijn, ik moest een half uurtje later komen en dan zou dokter F. er even naar kijken. Mama een berichtje gedaan dat ik naar stal zou gaan en vanuit daar naar werk. Wil mijn ouders hier niet bij betrekken.

Werd opgehaald door een jonge vrouw. Ze was eigenlijk heel aardig. Ze vroeg of ik er met iemand over kon praten en of ik iets bij haar kwijt wilde. Maar niet echt iets tegen haar verteld, had ik even geen behoefte aan. Ze keek even rustig naar de snee. Ja, hij moest gehecht worden. En een ander wondje ook. En eigenlijk de eerdere sneeën ook maar die konden niet meer, waren al te oud. Zonder verdoving gehecht, lang leve de angst voor naalden/prikken. Maar eigenlijk was het goed te doen. Nadat ze het had gehecht zei ze nog dat als er iets is dat haar deur altijd voor me open staat. En ze zei dat ik het niet meer moest doen, dat ik zo'n mooie meid ben. Lief en goed bedoeld, maar kan er helaas niet zoveel mee. Ze wilde per sé dat ik er gelijk met iemand ging praten. Dus ik zei dat ik het wel tegen mijn therapeut zou vertellen. Maar moest van haar direct naar mijn therapeute bellen. Gedaan dus. Die was blij dat ik had gebeld. Verder nagedacht wat ik doe als ik weer de drang voel. Ze zei dat ik haar altijd kan bellen en dat ik moet nadenken over nog iemand die ik zou kunnen bellen. Maar heb geen idee. Vind het lastig omdat ik anderen niet telkens wil lastig vallen. Verder ook nog even over de medicatie gesproken. Hebben afgesproken dat ik even een afspraak met de huisarts maak om te overleggen of ik niet beter naar de oude dosering (100mg in plaats van 50mg) van de medicatie kan gaan. Heb sowieso over twee weken ook weer afspraak bij de huisarts om de hechtingen eruit te laten halen.

En nu maak ik me vooral zorgen over de volgende keren dat dit weer gebeurt, want het zal heus nog vaker gebeuren ben ik bang. De arts zei dat ik de wondjes van dinsdag eigenlijk ook had moeten laten hechten. Dat betekent dus dat als ik me weer beschadig, de kans best aanwezig is dat het weer gehecht moet worden. Maar wat als het buiten de openingstijden van mijn huisarts gebeurt? Wat als ik niet onopgemerkt (voor mijn ouders) naar de huisarts kan? Of wat als het vaak achter elkaar gebeurt? Ik denk niet dat dat wordt geaccepteerd... Zo'n huisarts zit natuurlijk niet te wachten op een meid die zichzelf telkens weer kapot maakt.

Het gaat nu overigens wel relatief goed met me.

14 sept 2018 - 222x gelezen
Er zijn 6 reacties op dit verhaal.
Pelientje
Vrouw, 21 jaar
vorige  volgende
14 sep 2018 17:36 hap alweer
14 sep 2018 00:38 hap
12 sep 2018 23:45 Texel en afscheid
11 sep 2018 16:20 Afscheid nemen
07 sep 2018 12:34 Lieve Mike
05 sep 2018 22:14 Rust zacht
25 aug 2018 13:42 Blog
21 aug 2018 17:28 #gewoonomdathetkan
27 jun 2018 23:02 Hoe is het leven nu?
23 mei 2018 17:18 Meet Sari*
19 mei 2018 23:05 Verkoop Apollo*
29 apr 2018 22:18 foto-update Scott
22 mrt 2018 20:25 Update: huisarts, stage en begeleiding
09 mrt 2018 11:51 Advies?
04 jan 2018 01:57 Afspraak huisarts
meer..